Proces Mannesmann: een steriele show

De zes Mannesmann-bestuurders die door de openbare aanklager in Düsseldorf zijn beschuldigd van vertrouwensbreuk, lijken vast van plan aan te voeren dat ze slachtoffer zijn geworden van wetgeving met terugwerkende kracht.

De zes, onder wie bestuursvoorzitter Joseph Ackermann van Deutsche Bank en Mannesmann-bestuursvoorzitter Klaus Esser, hebben niet helemaal ongelijk. Tenslotte is justitie al bijna twee jaar bezig om tot een oordeel te komen over de vraag welke regels nu eigenlijk zijn overtreden.

Het feit wordt niet bestreden dat de raad van commissarissen van Mannesmann besloten heeft om Esser, die destijds topman was van het Duitse industriële conglomeraat met een divisie mobiele telefonie, een gouden handdruk van 30 miljoen euro te geven nadat zijn pogingen om een overname door Vodafone tegen te houden in januari 2000 waren mislukt. Voor een veronderstelde daad van corruptie is dat besluit wel ongemeen openlijk en ongegeneerd tot stand gekomen.

De aanklager lijkt niettemin vastbesloten aan te tonen dat de leden van de raad en Esser zelf de belangen van hun aandeelhouders hebben verkwanseld. Dat zal nog een hele dobber worden, want die aandeelhouders hebben de waarde van hun belang in Mannesmann zien verdubbelen, voorzover zij althans destijds het bod van Vodafone hebben aanvaard en verzilverd. Het was Mannesmann-aandeelhouder Hutchison die het voorstel voor de gouden handdruk deed, nadat Esser het bedrijf zo'n 10 miljard euro waardevermeerdering had gebracht.

Er zullen nog maanden voorbijgaan voordat de juridische argumenten voor de rechter uiteengezet worden. Die hele discussie zal een hoog academisch gehalte hebben – behalve voor de carrière en de reputatie van de betrokkenen. De Duitse overnamewet uit 2002 verbiedt uitdrukkelijk ongebruikelijke betalingen aan managers in verband met een bod.

De vervolging van de Mannesmann-commissarissen is een poging om in symbolische zin terrein terug te winnen voor Duitslands in de versukkeling geraakte model van het consensuskapitalisme, nadat dat in de overnamestrijd zo ondubbelzinnig was verslagen door de hebzuchtige rekenkunde van de aandelenmarkten. Een showproces zou de harten van de antikapitalisten, de afgunstigen en de kleingeestigen wellicht kunnen verwarmen. Maar het zal een steriele oefening zijn.

Onder redactie van Hugo Dixon. Voor meer commentaar: zie www.breakingviews.com. Vertaling Menno Grootveld.