Sluierdans voor naakte ridder

Het is spitsuur in het Groninger Museum. Rijendik staan mensen in de koude winterzon om naar de tentoonstelling Fatale Vrouwen (1860-1910) te mogen. De tentoonstelling, die onlangs geopend werd door Joan Collins, de slechterik uit de tv-serie Dynasty, stelt de negentiende-eeuwse vrouw in tijden van decadentie en opkomende industrialisatie centraal.

Kunstenaars uiteenlopend van Felicien Rops tot Edvard Munch verafgoden of verguizen `de andere sekse'. Te midden van alle uiteraard mannelijke visies op het vrouwelijk schoon en verderf, maakte choreograaf Itzik Galili een museuminstallatie. The Seventh Veil is niet direct een reguliere voorstelling, maar een bonbonnetje van nog geen twintig minuten dat meerdere keren per dag wordt opgevoerd. Wie het niets vindt kan gewoon doorlopen en gaan genieten van de geschilderde dames aan de muur.

De in Groningen gestationeerde Israeli Galili liet door Janco van Barneveld een grote ronde peepshowcabine met kijkgaten ontwerpen. Door de gaten, of vanaf het balkon, zijn een danseres en een ridder in harnas te zien. De danseres beweegt galant om haar eigen as; ze staat gevangen in een visnet. Ze laat de in haar kleding gestopte sluiers één voor één vallen, de ridder raapt ze langzaam op om vervolgens de peepshow uit te lopen. Bij elke terugkomst voor de volgende sluier heeft de ridder een deel van zijn harnas uitgetrokken, tot hij tot groot amusement van enkele oudere dames, in adamskostuum opkomt. Hij werpt zíjn sluier, de ridderhelm, echter niet af.

Voorafgaand aan de dansinstallatie vroeg de choreograaf om vrijwilligers voor een onbekende taak waarop de directeur van het Groninger Museum, Kees van Twist, zich spontaan meldde. Bij de laatste opkomst van de weer volledig geharnaste ridder, gaat de helm eindelijk af. Bij de première kwam Van Twist eronder vandaan. Dames die zich hadden aangemeld hadden de pech dat ze niet in aanmerking kwamen omdat ze niet in het harnas pasten.

Het leuke aan The Seventh Veil is typisch des museums: je kunt rondlopen en door verschillende gaten een ander perspectief op het wat statische miniatuurspektakel krijgen. De grapjes, zoals de laatste sluier die niet opgeraapt wordt door de ridder, zijn er voor de connaisseurs. Het voegt zeker iets toe aan het museumbezoek, maar niet veel aan Galili's choreografisch oeuvre. Het initiatief tussen museum en Galili Dance is echter een van de weinige keren dat de dans `naar buiten treedt' en Galili paste zijn eigen kunstenaarschap er uitstekend op aan. Zijn fatale vrouw is een gevangen vrouw die kan concluderen dat ridders geen witte paarden meer berijden. En de ridder mag zich dan kwetsbaar opstellen, ook hij wil geen slaaf zijn van de vrouw. Het is net het moderne leven. Al zijn de spelregels veranderd, het spel der verleiding is eeuwig.

Voorstelling: The Seventh Veil door Galili Dance. Choreografie: Itzik Galili. Gezien 16/2 Groninger Museum. Aldaar t/m 4/5.

Inl: 050-3666555 of www.galilidance.com