Negatieve pr

Het artikel waarin Paul van den Berg verslag doet van zijn leven in Kralingen-West (Z, 1 februari) heb ik met zeer gemengde gevoelens gelezen. Zo vraag ik mij af of het publiceren van dit zwartboek een positief effect heeft op de toestand in de wijk. Naar mijn idee versterkt het de slechte verhouding tussen de auteur, enkele buren en de besturende instanties. Ik wil in geen geval afbreuk doen aan de ervaringen van Paul van den Berg. Mishandeling en het plaatsen van een brandbom in zijn auto vind ik zeer ernstig en ik kan mij verplaatsen in zijn onvrede wat betreft het politieoptreden. Maar ik twijfel aan de effectiviteit van zijn aanpak. Net als de auteur woon ik sinds 1995 in deze wijk, maar ik heb andere ervaringen met het plein waarop ik uitkijk. Zo zag ik daar scholen sportdagen organiseren. Een galerie uit de buurt realiseerde er een kinderkunstmiddag en er heeft een kunstijsbaan gelegen. Verschillende bevolkingsgroepen gebruiken het plein op verschillende manieren, maar er wordt voornamelijk gevoetbald door Turkse en Marokkaanse jongeren. Er is wel eens ruzie, maar die wordt meestal onderling opgelost.

Ik mis in het verhaal de positieve benadering. Ik zou graag willen weten wat de auteur allemaal al geprobeerd heeft om de situatie te verbeteren. Dit zou hebben kunnen leiden tot gesprekken tussen bewoners rond de verschillende pleinen in Kralingen-West. Dit zou misschien hebben geleid tot een andere oplossing dan struiken rooien en bankjes verplaatsen. Herinrichting had misschien tot meer toezicht en behoud van groen kunnen leiden. Ik daag Paul van den Berg dan ook uit voor de volledigheid een witboek aan zijn zwartboek toe te voegen en dat te publiceren.