Minder nadruk op feilen Irak

De chef-wapeninspecteurs hebben gisteren in de Veiligheidsraad minder uitdrukkelijk over Iraakse tegenwerking geklaagd dan zij eerder deden.

Chef-wapeninspecteurs Hans Blix en Mohamed ElBaradei hebben zich gisteren voor de Veiligheidsraad minder uitdrukkelijk uitgesproken over Iraakse tekortkomingen dan zij bij eerdere gelegenheden deden. Wel herhaalden zij dat veel verboden wapens en zaken nog niet zijn verantwoord. Uit Blix' slotopmerking dat de rest van Iraks ontwapening niet lang zou hoeven duren als het land besluit tot ,,onmiddellijke, actieve en onvoorwaardelijke medewerking'' kan worden afgeleid dat Irak dat dus nog steeds niet doet. Blix en ElBaradei toonden zich voorstander van voortzetting van inspecties.

Blix maakte opmerkelijk genoeg van de gelegenheid gebruik om Powells analyse van 27 januari op een aantal punten aan te vallen. Anders dan Powell zien de UNMOVIC-inspecteurs op de satellietfoto's die in november en december van het munitiedepot Taji zijn gemaakt geen verdachte handelingen. Zag Powell er de haastige en verborgen afvoer van chemische munitie, volgens Blix kan het net zo goed gewone munitie zijn geweest. Er wordt voortdurend munitie verplaatst in Irak. Bovendien was het Taji-complex bekend van vorige (UNSCOM) inspecties en lag het voor de hand dat de inspecteurs opnieuw langs zouden komen. Uit de foto's valt daarom niet af te leiden dat de Irakezen getipt waren, zoals Powell suggereerde.

Ook ElBaradei kon weinig steun geven aan Powells vermoedens. De omvangrijke documentatie over laserverrijking van uranium die in de woning van de fysicus Faleh Hassan zou zijn gevonden bleek niets bijzonders te bevatten. Het betrof hier kennelijk het privé-archief van Hassan en het meeste materiaal ging over lasers in het algemeen. De weinige stukken over laserverrijking voegden nauwelijks iets toe aan de UNMOVIC-inzichten.

Tamelijk uitvoerig ging Blix in op het clandestiene `opvoeren' van raketten. Resolutie 687 (1991) verbiedt Irak het bezit van raketten met een groter bereik dan 150 km. Al sinds september bestaat het sterke vermoeden dat Irak het bereik van de Al Samud-raket (een soort kleine Scud met vloeibare brandstof) van 150 op ongeveer 180 kilometer heeft gebracht. Een commissie van deskundigen heeft dit nu afgelopen week bevestigd, maar in feite had Irak het al toegegeven. Ook de verhinderde import van de vermaarde aluminium buizen, waarover al sinds september onrust bestaat, kwam weer ter sprake. De Amerikanen menen dat ze bedoeld waren voor ultracentrifuges, ook omdat de buizen voldoen aan zeer strenge specificaties. De Irakezen beweren dat ze er raketten van wilden maken. We zijn er nog steeds niet helemaal uit, liet ElBaradei weten.