Hoekenbrink - Appelscha

Joyce Roodnat wandelt door Nederland en de rest van de wereld. Deze week van Drenthe naar Friesland.

Drenthe heeft veel mee, maar als je je er in het weekend wilt verplaatsen, kun je beter een taxi bellen, want dan is er nauwelijks openbaar vervoer. Dus parkeren we de auto in Friesland, in Appelscha, op het eindpunt van onze voorgenomen wandeling. We zullen onze tocht beginnen in Drenthe, in het gehucht De oude Willem. Daar willen we naartoe, chauffeur. De taxichauffeur is van oordeel dat dit een zinloze verplaatsing is. O, u wilt wandelen? Nou, dan weet hij wel betere plekken. Kunt u ons alstublieft toch naar dat paadje rijden, hier staat het op de kaart, het kruist de Bosweg. Okay, dan moeten we het zelf maar weten. Als hij hoort dat we voor deze onzin op dit uur helemaal uit de Randstad zijn gekomen, krijgt hij er zelfs lol in. Terwijl hij wegrijdt toeteren, zwaaien ontdekken we dat hij ons verkeerd heeft afgezet.

Hij had ons niet beter van dienst kunnen zijn. Nu maken we een onvoorzien rondje om Hoekenbrink, een door naaldbos omsloten schuilhoek, een heideveld in gothic-sfeer. Alles drupt, kleine vogels zwermen erboven, tsjiepend en tsjilpend op fluisterniveau. Een kraai krast er onbarmhartig overheen. Witte wieven spoken tussen de verspreide kromme berken, sparrentakken doen laag bij de grond pogingen om ook boom te worden. De heidebloesem is droog en heeft de kleur van ouwe thee.

De bossen van Diever staan ruim en overzichtelijk in het gelid, de toppen hoog, de zandpaden breed en tussen de kopergroen uitgeslagen stammen is pluche gedrapeerd dat voor mos wil doorgaan. Zogenaamd productiebos is dit, verdeeld in genummerde kavels, met fluorescerend oranje stippen op stammen die denkelijk beduiden dat de boom er geweest is. Het geurt prikkelig, naar gezaagd hout en langs de paden liggen muurtjes van opgestapelde stammen op dezelfde lengte: zachtgele cirkels met een oranje kern in het midden, als een dooier.

,,Heeee...''. Zacht manen twee mountainbikers ons opzij te stappen, sproeten en spatten op hun jonge gezichten, modder over de volle lengte van hun ruggengraat. In Drenthe gedraagt niet één mountainbiker zich of wandelaars een te verdelgen diersoort zijn.

We verlaten het bos voor vlaktes. Op een ver strekkende lap heide loopt een schaapskudde met lammetjes (nu al?), bruin gevlekt, net schippershondjes. Er stijgt gejank op, het wordt gehuil. De lammetjes? Wolven? Hoe dan ook, ze zijn met veel. Gelukkig, we zijn veilig, we zijn net over schrikdraad geklommen. Nee geen schok gekregen, dat dacht ik wel even, maar dat was bangigheid.

De boswachterij van Appelscha produceert vooral romantiek, met enorme beuken en eiken en larixen wild door elkaar. Hulststruiken groeien om hun stammen, hun wortels dragen sokken van gebreid mos. Boven de boomtoppen klinkt gegak: troepenverplaatsingen van legers grauwe ganzen.

15 km. Kaarten 24, 25 uit: J. Keessen: Drenthepad. Uitg. NIVON, Amsterdam. Tel. taxi 0516 422 222.