EXIT BESTE DOCENT

Het was een bijzonder betoog, waarmee de Leidse ecoloog Herman Berkhoudt vorige week vrijdag de LSR-onderwijsprijs voor de beste docent aanvaardde. Nadat Piet Borst in een feestelijke Pieterskerk ter gelegenheid van de Dies Natalis tot eredoctor was gepromoveerd en in zijn dankwoord de Leidse alma mater prees dat zij die eer toekende aan iemand die de universiteit meermalen als `provinciaal' had bestempeld, stond de uitreiking van de onderwijsprijs op het programma. Winnaar Berkhoudt, voor de derde keer voorgedragen, kreeg 5000 euro, te besteden aan onderwijs.

Wat de jury niet wist was dat Berkhoudts functie inmiddels is wegbezuinigd. In het gereorganiseerde Instituut voor Evolutionaire en Ecologische Wetenschappen (EEW) is voor zijn groep geen plaats. Waar collega's elders in de biologie min of meer hun werk kunnen voortzetten, moet Berkhoudt de laatste anderhalf jaar van zijn loopbaan uitzitten als studiebegeleider.

Dat steekt en dat was vrijdag te merken. Tijdens zijn dankwoord werd Berkhoudt op het moment dat hij zijn tragische lot aansneed bijna door emoties overmand. Doodstil vroeg de kerk zich af of hij niet in snikken zou uitbarsten, om de winnaar na de goede afloop met het gulste applaus van de middag te belonen. In de Mare van deze week zegt Berkhoudt dat zijn gevoel van eigenwaarde met zijn optreden is gered. De docent, specialist op het gebied van de tastzin van vogels, voelt zich door sommige collega's verraden. ``Ik word behandeld als oud vuil, als iemand die niets is.''