Cactus

Nee, ze heeft geen behoefte om te praten met anderen die óók een demente partner hebben. ,,Allemaal zeurende ouwe wijven'', is het oordeel van mijn moeder.

Pas na flink aandringen wil ze er toch een keer naar toe. Bij terugkomst is het overduidelijk. Inderdaad, gezeur. Verontwaardigd vertelt ze over een dame die klaagde dat haar man de planten in de vensterbank vernielde door de blaadjes tussen zijn vingers te pletten. ,,En dan moest ze steeds nieuwe planten kopen'', schampert mijn moeder.

,,Goh, vervelend toch?''

Met een vilein lachje kijkt ze mij aan. ,,Ik heb tegen haar gezegd: nou, dan moet je er een cactus neerzetten!''