`Saddam lacht zich dood'

Naarmate een oorlog tegen Irak dichterbij komt, wordt het debat erover heviger. In een serie interviews vandaag Alfons Lammers, emeritus hoogleraar Amerikaanse geschiedenis.

,,Natuurlijk moet Nederland meedoen als Amerika een oorlog tegen Irak begint. Daar sta ik honderd procent achter. Dat betekent helemaal niet dat we aan de leiband van Washington lopen. Alsof we zèlf niet tot een dergelijk besluit kunnen komen.

,,De Franse en Duitse voorstellen om nog maar weer eens VN-inspecties in Irak te laten uitvoeren leiden nergens toe. Er zijn de afgelopen jaren al eindeloos veel VN-missies naar Irak ondernomen. Saddam Hussein heeft allang maatregelen getroffen om chemische wapens en ander gevaarlijk materieel weg te werken.

,,Europeanen hebben zo'n afkeer gekregen van oorlog, dat ze alleen al het idéé van een militair conflict eng vinden. Dat heeft alles met onze levensstijl te maken. We gaan op de bres voor armoedebestrijding, denken dat alle conflicten met internationale verdragen zijn te verhelpen. Maar de strategie van toegeven, traineren en afwachten lost in het geval van Irak niets op. Saddam lacht zich dood over het Westen. Natuurlijk zijn er risico's aan een oorlog verbonden, maar diplomatie is geen middel om dictators of terroristen op de knieën te krijgen.''

,,De onwil van Duitsland, Frankrijk en België om Turkije te helpen is een jammerlijke vertoning. Wat voor zin heeft een bondgenootschap als je niet bereid bent elkaar te steunen? Het anti-Amerikanisme dat uit Europa opstijgt is ongezond. Ik wil geen verenigd Europa op basis van anti-Amerikaanse gevoelens. Europa is een hulpeloze gigant. Het doet niets aan het versterken van een eigen defensie. Zodra er problemen zijn, zoals op de Balkan, kloppen we weer bij Washington aan.

,,Er wordt gedaan alsof in het Witte Huis een Adolf Hitler zit, die er uitsluitend op los wil slaan! Het ontbreekt er nog aan dat iemand opstaat die beweert dat de CIA achter de aanslag op de Twin Towers zat. Het is even onzinnig te suggereren dat Bush en de zijnen met een religieuze missie bezig zijn. Powell, Rumsfeld en Cheney zijn bedreven kenners van de buitenlandse politiek, met een lange staat van dienst. Zij laten zich niet dicteren door religieuze motieven. Die willen demonstreren dat de VS als machtigste natie niet met zich laat sollen. Dat hoort bij Realpolitik.''