Oud-wethouders strijden om voorzitterschap GroenLinks

GroenLinks kiest morgen op een partijcongres in Amsterdam een nieuwe voorzitter. De strijd gaat tussen een Amsterdammer en een Rotterdammer.

Oud-wethouder Frank Köhler (49) heeft een roerige politieke carrière achter de rug. Na drie jaar wethouderschap in Amsterdam werd hij na een knallende ruzie met toenmalig minister Vermeend (PvdA, Sociale Zaken) over de puinhopen bij de Amsterdamse Sociale Dienst in 2001 de laan uitgestuurd.

Köhler is al vanaf zijn zeventiende politiek actief. In 1980 kwam de oud-vakbondsbestuurder voor de PSP, een van de voorgangers van het huidige GroenLinks, in de Amsterdamse gemeenteraad. Hij stond al snel te boek als een scherp debater. Na een pauze van zeven jaar keerde Köhler in 1994 terug als aanvoerder van lokaal GroenLinks. In 1994 en 1998 was hij in Amsterdam het onomstreden boegbeeld van GroenLinks en leidde hij de partij na de gemeenteraadsverkiezingen uiteindelijk het college in.

Toen hij in 1998 wethouder verkeer en sociale zaken werd, was het abrupt over met de lovende woorden voor Köhler. Al snel verwierf hij andere kwalificaties, als stoïcijns en stijfkop. Een CDA-raadslid gaf hem de weinig vleiende bijnaam `de wurger van Amsterdam'. Daadkrachtig was hij echter niet altijd: de Amsterdamse taxioorlog kon onder hem maandenlang dooretteren. Köhler werd een van de vele GroenLinks-wethouders die de afgelopen jaren sneuvelden.

Het debacle met de Sociale Dienst is volgens Köhler zelf niet aan hem blijven kleven. Toch mislukte zijn poging om een plekje te verwerven op de kandidatenlijst voor de Kamerverkiezingen van 15 mei 2002. Formeel omdat er al te veel Amsterdammers op de lijst stonden. Maar Köhler werd door de kandidatencommissie niet `soepel' genoeg bevonden voor een GroenLinks dat eventueel zou meeregeren. Köhlers tegenkandidaat voor het voorzitterschap van de partij, Meijer, was voorzitter van de kandidatencommissie.

Als voorzitter zou Köhler GroenLinks willen behoeden voor een terugval naar ,,klein-linkse getuigenis politiek''. Köhler vindt dat de partij de afgelopen jaren te weinig haar sociale gezicht heeft laten zien. Zij moet zich richten op een breder publiek, niet alleen ,,op progressieven en intellectuelen''. Een manier om dat te doen, is volgens de voormalige Kamerkandidaat door een betere ,,selectie van volksvertegenwoordigers.''