Dolen in A'dam met A.F.Th.

A.F.Th. van der Heijden kwam naar Amsterdam om schrijver te worden en over die stad heeft hij dan ook het meeste geschreven, beginnend bij het onder het pseudoniem Patrizio Canaponi gepubliceerde Een gondel in de Herengracht. In Labyrintische genoegens (96 blz. €11,45), het zeer onderhoudende negende deel van een serie literaire wandelingen van uitgeverij Bas Lubberhuizen, trekt dichter en publicist Onno-Sven Tromp langs de Amsterdamse plaatsen die hun sporen hebben nagelaten in de boeken van Van der Heijden. Homo duplex, de nieuwe cyclus van de schrijver die inmiddels op het omslag wordt aangeduid als `A.F.Th.', komt niet aan de orde.

Door de grote hoeveelheid cafés in het oeuvre van Van der Heijden lijken de rondgangen in Labyrintische genoegens weleens uitgedijde kroegentochten, langs café De Zwart, De Pels (onder eigen naam in Advocaat van de hanen, als `De Luis' in Het hof der barmhartigheid), De Doffer, De Engelbewaarder (`De Engelandvaarder'), Welling (`das Stammlokal von A.F.Th. van der Heijden', volgens de Weense stadskrant Falter), Dopey's Elixer, De Favoriet (`De Idolatrie'), Americain (waar zich de draaideur uit De draaideur bevindt). De studentendiscotheek Dansen bij Jansen (Handboogstraat) heet in De tandeloze tijd `Dogshit City' en lijkt zich in de `Hellbaardsteeg' te bevinden. Elders is sprake van het over de Dogshit City in de `Elleboogsteeg', terwijl in De draaideur de studentendisco `Swing 's bij Dinges' wordt bezocht.

Niet alleen hoofdstedelijke horeca-etablissementen komen aan de orde, ook de woningen van de auteur en zijn personages, weekbladredacties en uitgeverijkantoren. In dat laatste geval biedt Labyrintische genoegens ook een mooi inkijkje in de werkwijze van de schrijver. Tromp vertelt hoe een ongemakkelijke ontmoeting met Simon Carmiggelt via een ingewikkelde omweg in Advocaat van de hanen belandde.

    • Arjen Fortuin