Hingis al bezig met haar leven buiten de tennisbaan

Aan een rentree denkt tennisster Martina Hingis (22) voorlopig niet. Maar betekent dat een definitief afscheid van de voormalige nummer één van de wereld?

Stopt Martina Hingis voorgoed met tennis? Of geniet de voormalige nummer één van de wereld van een welverdiende sabbatical om over een paar maanden, mentaal frisser dan ooit tevoren, terug te keren in het door de Amerikaanse zusjes Williams geregeerde vrouwencircuit? Al maanden gonst het van de geruchten over de inmiddels 22-jarige Zwitserse, voor wie haar sportieve toekomst een even groot raadsel blijkt te zijn als voor haar volgers en bewonderaars.

L'Equipe waagde vrijdag een schot voor de boeg. Door een levensgrote foto van Hingis af te drukken, voorzien van een veelbetekenend C'est fini ('Het is over'), zinspeelde de Franse sportkrant op een definitief afscheid van de nu al maanden met voetklachten tobbende tennisdiva. Prompt volgde de rest van de internationale media met het `nieuws': Martina Hingis zet een punt achter haar carrière.

Maar die conclusie is voorbarig, ook al leken haar woorden voor slechts één uitleg vatbaar. `Als je zo lang de nummer één van de wereld bent geweest, neem je met minder geen genoegen', verklaarde Hingis onder meer tegenover L'Equipe. En: `Een rentree is niet aan de orde en voorlopig denk ik daar ook niet aan.' Daarmee herhaalde het gewezen wonderkind van het internationale vrouwentennis wat zij vorige maand het Zwitserse persbureau SI-Zürich al toevertrouwde. Maar die twee woorden die iedereen zo graag leek te willen horen `Ik stop' – rolden niet over haar lippen, en dat was minstens zo veelzeggend als de door haar geuite twijfels.

Wie de afgelopen weken de spaarzame interviews met Hingis las, ontkwam echter niet aan de indruk dat het officiële afscheid nog slechts een formaliteit is. Met kinderlijk enthousiasme vertelde de geboren Slowaakse immers over haar opwindende leven buiten de tennisbaan. Eindelijk, zo verzuchtte de vijfvoudig grandslamwinnares, kwam ze toe aan al die andere hobby's die er de voorbije jaren onder druk van haar tenniscarrière bij in waren geschoten: skiën, paardrijden en zwemmen.

Nieuwe uitdagingen waren bovendien snel gevonden. Zo pakte Hingis onlangs in de buurt van Zürich een studie Engels op (,,Studeren is een verademing'') en vorige maand stapte ze in Sankt Moritz voor het eerst van haar leven in een bobslee, klaar voor een afdaling door het ijskanaal. ,,Een nieuw hoofdstuk in mijn leven is begonnen'', jubelde de winnares van veertig WTA-toernooien, die alleen al aan prijzengeld ruim achttien miljoen dollar bijeen sloeg.

Een duidelijke vingerwijzing voor Hingis' op handen zijnde afscheid was volgens velen ook de beslissing van haar moeder en tevens coach, Melanie Molitor, de aandacht te verleggen naar een ander Zwitsers tennistalent, de pas 17-jarige Myriam Casanova. Die staat in eigen land te boek als de beoogde opvolgster van haar grote voorbeeld Hingis. Zeker nu Molitor zich sinds vorige maand over Casanova heeft ontfermd en met haar nieuwe pupil de wereld rondtrekt.

Vraag is hoe lang die samenwerking standhoudt, want Molitor beseft als geen ander dat vanuit medisch oogpunt niets een rentree van haar tot twee keer toe geopereerde dochter in de weg staat. `Als ze wil, kan ze spelen', vertelde Hingis' chirurg, Heinz Bühlmann, vorige maand in het Zwitserse dagblad Blick. `Alleen zal Martina even op haar tanden moeten bijten, want helemaal pijnvrij is ze nog altijd niet. Uit het verleden weet ik dat ze terug kan komen. Vraag is of ze dat ditmaal ook wil.'

Met die woorden bracht Bühlmann het `ziektebeeld' van zijn patiënte terug tot de essentie: Hingis is mentaal geblesseerd. Bijna zeven slopende jaren in het profcircuit hebben hun tol geëist van het naar tennislegende Martina Navratilova vernoemde natuurtalent, dat haar profloopbaan begon op haar veertiende en sindsdien bijna geen toernooi miste. Zeker nu het door Hingis verfijnde en lange tijd ongenaakbare schaaktennis sinds drie jaar geen soelaas meer biedt in de strijd met de brute slagkracht van de twee nieuwe en onbetwiste aanvoersters van het vrouwentennis, Venus en Serena Williams.

Maar van een burn-out lijkt Hingis niets te willen weten, ook al beweert ze het profcircuit geen moment te missen.

,,Ik kijk met plezier naar al die andere speelsters en hun strijd om de eerste plaats'', zei de jongste winnares van een grandslamtoernooi (Australian Open 1997 op een leeftijd van zestien jaar, zes maanden en één dag) vorige maand.

Hingis houdt vooral vast aan het excuus dat haar enkels nog altijd te veel weerstand oproepen om een terugkeer op de baan te rechtvaardigen. Het zijn naar eigen zeggen de pijnlijke herinneringen aan de bron van al het kwaad: haar voormalige sponsor Sergio Tacchini. Volgens Hingis staat het door de Italiaanse kleding- en schoenenfabrikant geleverde schoeisel aan de basis van haar aanhoudende blessureleed. Niet voor niets zijn beide partijen nog altijd verwikkeld in een verbitterde juridische strijd.

Conclusie: tennis kan Martina Hingis gestolen worden. Voorlopig althans. Gestopt is de Can't Miss Swiss officieel niet. Nog niet tenminste.

Het wachten is óf op een langverwachte rentree óf op een ongetwijfeld even drukbezochte persconferentie waarin Hingis het verlossende woord spreekt.