België telt weer mee op wereldtoneel

België telt weer mee door zijn NAVO-blokkade. Althans, dat denkt men in regeringskring. Premier Verhofstadt is tevreden.

,,U komt wel op een slecht moment'', zegt een hoogbejaarde Waal in het Frans tegen Guy Verhofstadt, de Belgische premier die deze week een – officieel economisch – bezoek brengt aan New York, tijdens een borrel voor Belgische expats, gisteravond in de ambtswoning van de Belgische ambassadeur bij de Verenigde Naties. ,,Och, dat valt wel mee'', lachte de premier minzaam. ,,Hoe dan ook, we doen ons best.''

België staat ineens in het middelpunt van de belangstelling, en die belangstelling is niet altijd positief. De Verenigde Staten zijn buitengewoon ontstemd over de weigering van dit land, samen met Frankrijk en Duitsland, om Turkije in NAVO-verband militair bij te staan in de mogelijke aanloop naar een oorlog in Irak.

Tom Lantos, een Democraat uit Californië in het Huis van Afgevaardigden, verklaarde te ,,walgen van de blinde onverzettelijkheid en uiterste ondankbaarheid'' van het drietal. ,,Zonder de heldhaftigheid van het Amerikaanse leger waren Frankrijk, Duitsland en België nu socialistische sovjetrepulieken geweest'', schamperde de afgevaardigde. De Republikeinse senator Henry Hyde uitte zich in soortgelijke bewoordingen.

De pers ter rechterzijde van het politieke spectrum is zeer verontwaardigd. De New York Post, de tabloid die nooit verlegen zit om een pakkende krantenkop, bracht bij een eerdere Duits-Franse oppositie tegen Amerikaanse oorlogsplannen, al de woordspeling `Axis of Weasels' (as van de angsthazen) in omloop.

Deze week kwam een correspondent met een reportage vanaf een Franse begraafplaats met Amerikaanse oorlogsslachtoffers. ,,They died for France, but France has forgotten'', stond er bij een foto van een veld vol witte kruizen. The Weekly Standard, een conservatief weekblad, vraagt zijn lezers wie ,,Amerika's slechtste bondgenoot'' is. Op dit moment is het een nek aan nek race tussen Franrkijk en Saoedi-Arabië, en slechts 1 procent voor België, maar hij is nog niet afgelopen.

Verhofstadt kroop gisteren in het hol van de leeuw door langs te gaan bij de commentatoren van The Wall Street Journal. Die zakenkrant schreef een dag eerder in een van zijn beruchte commentaren, onder het kopje `De ondraaglijke lichtheid van België', dat het wel heel eigenaardig was dat België zich aansluit bij Frankrijk en Duitsland, twee ,,voormalige bezetters'', en niet bij het land dat hen heeft bevrijd: Amerika. ,,België ziet er bijzonder onnozel uit, in zijn poging om niet de schoothond van Amerika te zijn, is het land een ja-knikker voor Parijs en Berlijn geworden.''

,,Ik heb van vijandigheid niets vernomen'', zegt Verhofstadt later desgevraagd over zijn kennismaking met de Wall Street Journal. ,,Het ging vooral over economische zaken, dat is immers de reden van mijn bezoek. Later kwamen er natuurlijk vragen over Irak, omdat dat nu eenmaal actueel is, en toen heb ik ze rustig uitgelegd wat ons standpunt is. Dat wij eerst het pad van de vreedzame diplomatie willen aflopen, en de kans willen geven aan de Verenigde Naties, voordat er voorbereidingen worden genomen die een oorlog onvermijdelijk maken.''

Bovendien heeft Verhofstadt er naar eigen zeggen veel aan gedaan om het misverstand uit de weg te nemen dat België te kleinmoedig is om zijn troepen in te zetten. ,,Ik heb de heren van de Wall Street Journal verteld dat Belgische militairen het vliegveld van Kabul bewaken'', zegt de premier. ,,Dat wisten ze niet.''

Verhofstadt heeft vandaag nog een ontmoeting met VN-secretaris generaal Kofi Annan, van wie hij weinig tegenspraak hoeft te verwachten. Ook gaat hij Amerikaanse ondernemingen proberen over te halen om (nog meer) te investeren in België, dat hiervoor onlangs, naar het voorbeeld van Nederland, zijn fiscale klimaat aantrekkelijker heeft gemaakt.

Vooralsnog ziet het er niet naar uit dat Amerikaanse investeerders in België, of Belgische ondermemers in de Verenigde Staten, hinder zullen ondervinden van het nieuwe Belgische `anti-Amerikanisme'. ,,Nee, dat zit wel goed'', meent Wouter van Gulck, een handelscommissaris bij de Vlaamse agentschap voor exportbevordering.

Volgens een hoge ambtenaar uit Brussel heeft België zichzelf met zijn politieke standpunt op de wereldkaart gezet. ,,We spelen internationaal weer mee. Dat is lang niet vertoond.''

Onroerendgoedmakelaar James Harris, een van de weinige Amerikaanse aanwezigen op de Belgische borrel, schenkt zichzelf nog een Duvel in. ,,Wie kan in Godsnaam een hekel hebben aan een land dat zulk lekker bier maakt?''