Koteletten voor Allah

Voor 900.000 islamieten in Nederland begon gisteren Idul-ad-ha. Tijdens dit traditionele offerfeest slacht slager Floresteijn in Ouddorp 900 schapen.

Voor het slachthuis staat een witte bestelbus vol grote, blauwe vuilniszakken. Uit sommige zakken steken karkassen en achterpoten van geslachte schapen, het vet op het vlees en de spieren zijn duidelijk zichtbaar.

Om vijf uur 's morgens zijn de eerste gelovigen al bij de slagerij en slachterij van de familie Floresteijn in het Zuid-Hollandse Ouddorp gearriveerd. Te vroeg, want tijdens Idul-ad-ha, het islamitische offerfeest, mag pas bij daglicht in de naam van Allah worden geslacht. De bezoekers zijn daarom eerst gaan bidden. ,,Dat gebeurde hier in ons magazijn'', vertelt slagersvrouw E. Floresteijn.

De rijzende zon is het startsein voor het rituele slachtfeest, dat drie dagen duurt. In Ouddorp zal een speciaal ingehuurde islamitische slachter meer dan 900 schapen doden. Onder het toeziend oog van een dierenarts en een keurmeester van de Rijksdienst voor Vee en Vlees snijdt de slachter met een groot mes de hals van de schapen door.

In een ondefinieerbare geur van bloed en ingewanden zijn zeker twintig man in de slachterij aan het werk. Vanachter een hek kijkt Ali Cetin met zijn zoon naar het lopendebandwerk. Met grote ogen ziet hij hoe de slachters de schapen uit een stal naar de met plassen bloed bedekte betonnen vloer van de slachtruimte drijven. Daar worden de beesten op hun rug met vier lotgenoten op een karretje gelegd. Als de slachter vervolgens hun keel doorsnijdt, prevelt hij een gebed om het offer aan Allah op te dragen.

Even verderop ontdoen villers de kadavers van hoeven en huid. Dan aan de vleeshaak. Ingewanden eruit, kop eraf. De keurmeester stempelt de karkassen. Daarna brengen de klanten, een kluwen mannen en jongens, de schapen met vereende krachten naar een gereedstaande auto. Het hele proces vergt hooguit tien minuten per dier.

Cetin is ontzet over de werkwijze. ,,Het gaat hier meer om het vlees dan om het geloof'', zegt hij hoofdschuddend. Zelf deed hij het vroeger anders. Tot afgrijzen van zijn Nederlandse buren groef de Turk in de tuin van zijn Rotterdamse woning een putje, waar het bloed in weg kon lopen zodra hij een schaap de hals had doorgesneden. Daarna wachtte hij tot het leven uit het beest was gevaren. ,,Het dier is heilig.'' Levend de huid weghalen, zoals volgens Cetin in Ouddorp af en toe gebeurt, is niet in overeenstemming met de regels van het offerfeest.

Het offeren van een dier in naam van Allah dateert uit de tijd dat God aartsvader Abraham opdroeg zijn eerstgeboren zoon te doden in Zijn naam, vertelt Cetin. Abraham aarzelde niet en stond op het punt te doen wat hem was opgedragen, toen God hem daarvan weerhield. In plaats van zijn zoon mocht hij een ram slachten.

Bijna 900.000 islamieten in Nederland vieren het offerfeest. Per gezin moet één schaap, koe of kameel worden geslacht. Als de mensen daar tenminste de middelen voor hebben, vertelt een woordvoerder van het Moslim Informatie Centrum Nederland. ,,Werd vroeger nog illegaal geslacht, nu is alles netjes geregeld.''

Het ministerie van Landbouw heeft 67 slachthuizen aangewezen waar op een verantwoorde manier wordt geslacht. Zeker sinds de MKZ-crisis, waarbij tienduizenden schapen en koeien werden geruimd, staat `schoon werken' hoog in het vaandel. De slachters merken hersens en ingewanden met blauwe kleurstof en het risicomateriaal verdwijnt in een afvalcontainer. Slagersvrouw Floresteijn: ,,Dan is duidelijk te zien wat er moet worden verbrand.''

Turkse en Marokkaanse mannen lopen bij de slachterij af en aan met de blauwe vuilniszakken. Iets dat A. Zaidi ook wel zou willen, maar omdat zoveel anderen `voorpiepen', moet de Marokkaanse Rotterdammer lang op zijn beurt wachten. Om warm te blijven springt hij continu van het ene op het andere been. Zaidi vertelt dat een schaap 200 euro kost, 20 euro meer dan vorig jaar. Volgens het gebruik is eenderde van het geslachte dier voor eigen gebruik, eenderde voor gasten en de rest voor de armen, vertelt Zaidi. Maar houdt hij zich daar ook aan? ,,We maken er koteletten van en ik houd alles voor mezelf, net als Hollanders'', zegt hij lachend. ,,Je moet tenslotte integreren.''