Fel spel in doelgroep-musical

,,Welkom in ons midden'', roept de man die zich als onze gids aandient – en die later ook nog een meer betrokken rol blijkt te spelen. Maar zijn toon is cynisch, want dit is een opvanghuis voor jongeren met weinig uitzicht op een beter bestaan, en ook de idealen van de nieuwe hulpverleenster in hun midden worden al snel op de proef gesteld. Het gaat hard tegen hard.

Home, waarvan drie jaar geleden al een eerdere versie op tournee was, is een musical met een bedoeling. De voorstelling wordt gespeeld met steun van het Nationaal Fonds Kinderhulp en de Sectorfondsen Zorg en Welzijn, die hopen fondsen en hulpverleners te werven door op laagdrempelige wijze een reëel beeld van de dilemma's in de jeugdzorg te laten zien. Geen wonder dus dat er in het opvanghuis uiteindelijk toch hoop gloort: een opgebloeide liefde en het winnen van een zangwedstrijd geven nieuwe moed.

Dat is een onverwachte wending na de wrange werkelijkheid die ons eerder is vertoond – gebaseerd op gesprekken met opvanghuisbewoners en hun begeleiders, en dus ongetwijfeld in hoge mate authentiek.

De voorstelling is opgebouwd uit fragmentarische speelscènes en zangnummers op eenvoudige rockritmes. ,,Dit huis krijgt een te hoog Yvonne Keuls-gehalte'', hoont de jongen die zich als leider van de groep opwerpt.

Maar ondanks die zelfspot treedt scenarist Dick van den Heuvel in zijn schetsmatige karaktertekening wel degelijk in de voetsporen van Jan Rap en z'n maat. Hij streeft, net als Keuls, herkenbaarheid na. Met succes, lijkt me, al laat zich dat lastig beoordelen door wie die werkelijkheid niet uit eigen waarneming kent. Wat dat betreft, is Home ook een uitgesproken doelgroep-musical.

Verbazend vind ik wel het grote contrast tussen de straattaal van de dialogen (,,flikker toch op met je kutzooi'') en de quasi-poëzie van de liedteksten. ,,Schaduwen sissen je smachtend toe'', heet het in een nummer over de nacht. ,,Ik geloof in de droom die ik voor me zie'', zingt de hulpverleenster. En ten slotte richt een vader zich zelfs in larmoyante soap-taal tot zijn dochter: ,,Wees de mens die ik al jaren niet meer durf te zijn...''

De negen jonge spelers, tegen de achtergrond van een viesbruin klimrek, werpen zich zonder enige reserve in hun rollen. Ze geven een verhevigd soort acteren ten beste, dat aan duidelijkheid niets te wensen overlaat. Solistisch is niet iedereen even sterk, maar als ensemble staan ze dicht bij hun publiek – en dat lijkt me precies de bedoeling.

Voorstelling: Home, van Dick van den Heuvel, Fons Merkies en Jan Tekstra, door Olbe Produkties. Regie: Koen van Dijk. Gezien: 10/2 in de Meervaart, Amsterdam. Tournee t/m 16/5. Inl. (020) 6638433, www.olbe.nl