`Ik was die avond niet honderd procent mezelf'

Vandaag stond in Roermond Peter G. terecht. Hij wordt verdacht van het in brand steken van zijn huis waardoor zes van zijn zeven kinderen om het leven kwamen.

,,Ik kan het niet goed praten. Ik weet dat het verschrikkelijk is als je je kinderen zoiets kunt aandoen. Liever was ik een aantal keren met mijn kop tegen een muur geknald. Ik ben die avond niet 100 procent mezelf geweest.''

Voor de rechtbank in Roermond keek Peter G. (35) vanmorgen terug op die rampzalige nacht in juli vorig jaar, toen hij zijn Roermondse huis in brand stak, waardoor zes van zijn zeven kinderen omkwamen. Was hij agressief door overmatig drankgebruik, wilde voorzitter W. Bruinsma van de rechtbank weten. In eerdere verklaringen had G. immers gezegd dat hij ,,zonder bier een heel andere Peter was''. En hij had die dag zeker tien halve liters op, zo bleek uit getuigenverklaringen.

G., zwart haar, bleek gezicht met zwart snorretje, verdedigde zich vanochtend. ,,Ik had maar een promillage van 2.28. Zo bleek bij de bloedproef.'' Maar over de rooie was hij wel geweest, bekende hij, nadat hij die avond ruzie had gekregen met Francien Schouwenaar, zijn vriendin die hem het huis had uitgezet. Talloze malen had hij vervolgens 112 gebeld. ,,Ik wilde vooral aandacht voor mezelf, ik had hulp nodig'', zei hij. Maar telefonistes en hulpverleners van 112 en de politie zeggen dat G. die avond liet blijken iets ergs van plan te zijn.

,,Als de politie niet snel komt'', riep G. ,,dan kunnen ze straks acht kisten bestellen. Als er dooien vallen hebt u dat op uw geweten.'' De politie nam het dreigement niet geheel serieus, omdat, zo blijkt uit verklaringen, G. in het verleden vaker dienders te hulp had geroepen als hij ruzie had met Francien of familieleden en dat was steeds met een sisser afgelopen.

Tegen drie uur die nacht hing hij weer aan de lijn bij 112. Toen riep hij: ,,de hele kooi staat in de fik. Gotverdomme, stuur de brandweer, want ik heb een grote fout gemaakt. Het is serieus, kom snel.''

De brandweer was vlot ter plekke, maar het was al te laat. Kort nadat de buitengesloten G. in de werkruimte een mouw van een jas had aangestoken stond het huis in lichterlaaie. Francien sprong uit het raam, vijf kinderen op de tweede etage kwamen om en een meisje – buurtbewoners zagen haar nog uit het keukenraam op de eerste verdieping hangen, overleed later in het ziekenhuis.

Vader G. zat inmiddels op de stoep. Geknield en schreeuwend. ,,Ik wil niet dat mijn kinderen eraan gaan''. Hij wilde het huis in maar de politie hield hem tegen. Hij herhaalde dat verhaal vanochtend. ,, Verschrikkelijk wat er is gebeurd, ik heb het echt niet gewild.''

Volgens het Pieter Baan Centrum dat hem langdurig heeft onderzocht, is de als vuilnisman werkzame G., tot zijn achttiende een rustige nette jongen, die alleen zijn opleidingen niet afmaakte.

Na zijn militaire dienst kreeg hij verkering met Francien. Er volgde snel een huwelijk en zeven kinderen in acht jaar. Het echtpaar stak zich in de schulden die opliepen tot 89.000 gulden. G. ging steeds meer drinken. Francien verloor steeds meer geld bij het kienen. Ze konden de zorg voor de kinderen niet aan. Met name de zoon Pascal ontspoorde volledig. Over deze jongen ontstonden tal van wrijvingen, ook met hulpverleners.

    • Guido de Vries