Ruimtevaart

Na het verongelukken van het ruimteveer Columbia, zaterdag 1 februari, klonk een warm pleidooi voor het stoppen van de bemande ruimtevaart. Deze vorm van hemelbestorming levert te weinig resultaten op om de miljarden investeringen te rechtvaardigen. Menig wetenschapper zal deze mening delen. Velen zullen met een jaloers oog kijken naar het geld dat in de bemande ruimtevaart verdwijnt. Voor iedere lancering van de shuttle bouw je immers een mooie wetenschappelijke onbemande ruimtesonde.

Toch mag je er niet aan denken dat de mens in de toekomst met beide benen op de aarde blijft. Toen rond de vijftiende eeuw de Portugese ontdekkingsreizigers koers zetten naar nieuwe werelden, ging dat gepaard met vele schipbreuken en het verlies van duizenden mensenlevens. Stel dat de Portugese koningen en andere Europese regeringsleiders om die redenen hadden besloten om alleen nog maar voor de eigen kust te varen. De gevolgen zouden onvoorstelbaar zijn. Het Amerikaanse ruimtevaartprogramma zou in ieder geval nooit van de grond zijn gekomen.

Alleen al om die reden moet de mens de ruimte blijven opzoeken. Wellicht moet hij zelfs meer doen dan alleen dat. De laatste decennia lijkt er immers een stagnatie in de vooruitgang op te treden. Met een herhaling van zetten worden ruimtestations gebouwd en retourvluchtjes ernaar toe gemaakt. Wellicht is het tijd dat we de aardse kust verlaten opzoek naar nieuwe werelden. Terug gaan naar de maan en op weg naar Mars.

    • Patrick Marx