Unox

Er zijn nog momenten van geluk. De ochtendkrant: `André Hazes sponsor van dartster Francis Hoenselaar'. Er zijn van die berichten waar je nog warm van wordt, vanbinnen dan. Ze dragen zoveel ontroerende onnozelheid in zich dat je denkt: Bush en Saddam deugen niet, maar wij wel. Want zeg nu zelf, als vertolker van het gemiddelde gemoed in Nederland kent André Hazes zijn gelijke niet.

Ik laat de charmezanger gaarne aan het woord: ,,Ik liep al langer rond met de gedachte iets met darts te doen. Ik volg de sport al jaren via televisie. Toen ik Hoenselaar in Lunch TV hoorde over haar problemen was mijn besluit snel genomen.''

André kwam nog verrassender uit de hoek. Van hem denk je dat hij valt op blondjes met deegrol, maar deze keer was hij in een emancipatoire bui: ,,Barney en Co zijn onze nationale trots, maar Francis hoort ook bij Oranje. Bovendien vind ik dat vrouwen evenveel moeten verdienen als mannen.'' Als Hazes dat zegt dan is de levenslange strijd van Hedy d'Ancona niet voor niets geweest. De laatste macho van Nederland is om.

In dezelfde ochtendkrant: `Spaans voetbal 1 miljard in het rood.' De Spaanse voetbalclubs hebben een totale schuld van 1 miljard euro. FC Barcelona spant de kroon met een schuld van 230 miljoen euro. In de Belgische kranten kon het leedvermaak niet op: Barcelona gaat KV Mechelen achterna, hahaha. Anders gezegd: de Catalaanse burcht van trots en stijl, van traditie en geloof hangt een schrapping van de licentie boven het hoofd. Zo ver zal het wel niet komen want in Spanje zijn zelfs de krijtlijnen politiek, maar toch: het blijft schrikken.

Ook in Nederland is het bij de voetbalclubs armoe troef. Daarom zie ik wel iets in het `voluntaristische' initiatief van André Hazes. Misschien lezen we volgende week wel in de krant: `René Froger sponsort Mido van Ajax'. Of: `Jan des Bouvrie staat vijf jaar garant voor het salaris van Robin van Persie'. Zoveel is zeker: we keren terug naar kleinschaligheid, wie weet naar de individualisering van sponsoring. Geld gegeven uit het hart van een mens-alleen, niet meer uit een marketingvisioen van multinationals. Of om het iets groter te maken: de middenstand neemt de vlag over van de industriële giganten. Unox, meubelboulevards, een tuincentrum, de betere slager houden spelers van AZ, RKC, maar ook van Feyenoord en Ajax overeind. Voetbal wordt weer liefde, of in het slechtste geval verliefdheid.

Wat is er mis mee? Lee Towers kan met zijn materiële staat van dienst beter Pierre van Hooijdonk nog een jaar langer bij Feyenoord houden dan zijn goede geld te verbrassen in casino-achtige etablissementen aan de Noordzee. Leen is ook stilaan toe aan een gedenksteen voor het graf. Nou dan worden de lettertjes toch groter in een associatieve herinnering met Feyenoord dan als boegbeeld van een friettent op de boulevard van Scheveningen.

Vitesse, De Graafschap, NAC, RBC en FC Groningen nu reeds leven ze van kreupelhout. Alleen hun trots staat deze bekentenis in de weg. Maar van trots kun je geen spelers kopen die het verschil maken. Vroeg of laat zullen deze clubs en andere zich toch weer moeten richten naar de genereuze liefde van oud en nieuw geld. Naar de portemonnee van de projectontwikkelaar, van de charmezanger, van de herenboer met veel poen maar met weinig geluk. Dan maar worst op het shirt.

Armoedig is het wel, maar het kan ook een vorm van zelfreiniging zijn. ABN Amro, Rabobank, Stad Rotterdam, Fortis, opportunistisch in het succes zijn ze zeker. Maar zijn ze ook betrouwbaar in de liefde? Ik weet nog hoe TVM van de ene dag op de andere een wielerploeg opdoekte. Zonder de minste consideratie met wielrenners en hun gezinnen, zonder de minste consequentie in de promiscuïteit met Cees Priem. Ik weet wel zeker dat André Hazes iets commercieel-lamlendiger is, maar des te socialer om zal gaan met zijn nieuwe sponsorobject. Niet eens uit intieme overtuiging, uit gêne voor zijn al even lamlendige en sociaal-gevoelige achterban.

De sport is failliet, sportliefhebbers zijn dat nooit. In hun deficit gloort altijd de toekomst. De shagindustrie heeft aan Bert van Marwijk een Madonna-achtige icoon. Maar Van Nelle is beschaamd om zijn eigen bestaan. En dus is het beter dat Feyenoord niet wint, althans niet in het vizier van de schoorsteen Van Marwijk. Overigens, op de zeilboot van Jorien van den Herik wordt weinig shag gerookt. Wel champagne gedronken, kaviaar toe.