The Houdini's

`Mickey-mousing' is de wat oneerbiedige term uit de hoogtijdagen van de stomme film om muziek aan te duiden die direct akoestisch vertaalt wat op het scherm gebeurt. Het was vaak cartooneske slapstickmuziek die in de hoogste versnelling achter de schokkerige beeldjes aanraasde. The Houdini's zijn op Chasin' the General slechts één keer te betrappen op `mickey-mousen' – en dan nog uiterst functioneel. Het gaat om het hoofdthema waarin het kedeng-kedeng van de ritmesectie en het staccato gepuf van de blazers een perfecte weergave leveren van The General, de locomotief uit Buster Keatons gelijknamige meesterwerk uit 1927. Het aanstekelijke gejaag vormt een mooie ingang tot de rest van de soundtrack die The Houdini's bij de film maakten.

Het begeleiden van stomme films kan zich heugen in belangstelling uit de jazz-hoek; Martin Fondse en Tony Overwater doen of deden het bijvoorbeeld. Voor The Houdini's, die eerder de Nederlandse jazz verrijkten met een paar hoogst eigenwijze hardbop-platen en onlangs Jacob ter Veldhuis' halsbrekerige Heartbreakers vertolkten, is het een logische volgende uitdaging.

Het combo liet de originele filmmuziek van Carl Davis voor wat-ie is en componeerde een eigen ode aan de Swing Era. Vooral de fenomenale blazerssectie – met Ilja Reijngoud op trombone – brengt de schittering van de jaren twintig tot leven. De eigentijdse improvisaties tillen de muziek met gemak boven het niveau van historische imitatie uit.

Chasin' the General heeft de spanningsboog van een speelfilm zonder slaafs aan de celluloid leiband te lopen. Wie het album opzet zonder te weten dat het hier een soundtrack betreft, zou zich hoogstens verbazen over het beeldende karakter van sommige thema's. En natuurlijk die locomotief die gedurende drie kwartier vier keer langs komt razen.

The Houdini's: Chasin' the General (Munich Records, BMCD 369)