Onverbiddelijke klassiekers

Volgende week opent het Filmfestival Berlijn met de tot film gemaakte musical Chicago. De door Rob Marshall geregisseerde versie van musicalkoning Bob Fosse's origineel won prijzen bij de Golden Globes en is volgens ingewijden een belangrijke kanshebber bij de Oscars. De musical is weer helemaal terug van weggeweest in filmland. Eigenzinnige regisseurs als Lars von Trier (Dancer in the Dark) en François Ozon (8 femmes) hebben zich op het genre gestort.

Het vakkundig verfilmde Chicago is echter traditioneel. Zoals bij veel musicals is hier een verhaal in een verhaal gevlochten om de overgangen tussen de liedjeswerkelijkheid en de andere werkelijkheid soepel te laten verlopen.

Bob Fosse's grootste succes was misschien wel Cabaret (1972), dat nu met veel extra's op dvd is verschenen. Liza Minnelli danst en zingt de Amerikaanse Sally Bowles en doet de decadente jaren dertig herleven in de Berlijnse Kit Kat Club.

Nu ook de film die Minnelli's moeder Judy Garland een nieuwe carrière-impuls gaf, A Star is Born, met nog meer extra's op dvd verschijnt, is goed te zien hoezeer de beide vrouwen op elkaar lijken. Ze hebben hetzelfde vierkantige voorhoofd en in een brutale spitsronde kin uitlopende gezicht, hetzelfde nachtzwarte haar, dezelfde ogen die nog een wereld ver voorbij de musicalwereld lijken te zien.

Judy Garland is vooral tragisch in de film die ze maakte in 1954, drie jaar na haar scheiding van Liza's vader (filmregisseur Vincente) onder productie van haar nieuwe echtgenoot Sidney Luft. Terwijl Liza in Cabaret stevig op haar eigenwijze kleine benen staat. A Star is Born is vaak beschouwd als een soort officieuze biografie van Garland. Ze speelt een opkomend sterretje dat verliefd wordt op de aan de alcohol verslaafde Norman Maine (James Mason). Het geworstel, de armoede, het artistieke getob, het zou de in 1969 (per ongeluk?) aan een overdosis barbituraten gestorven actrice op het lijf geschreven zijn. In het liedje `When My Sugar Walks Down the Street' krijgen de klassieke woorden No matter what, the show must go on met haar levensgeschiedenis op de achtergrond extra betekenis.

Liza Minnelli groeide op op de filmset, figureerde toen ze tweeënhalf was en stond als negentienjarige op Broadway. In haar leven vol echtscheidingen en verslavingen had de hardvochtige showbusiness altijd het laatste woord. Of, ironischer zoals in Cabaret: Life's a cabaret ol' chum, so come to the Cabaret.

A Star is Born (lange versie uit 1983)