Het nieuws van 7 februari 2003

Opting out

Ooit, ik schat zo rond het jaar 2012, zal het ministerie van VWS op het idee komen om een reünie te houden van alle wetenschappers en leden van maatschappelijke organisaties die tussen 1987 en 2012 hebben meegewerkt aan de vele nota's en rapporten over de stelselwijziging en het basisverzekeringspakket die in die periode zijn geschreven. Een creatieve ambtenaar zal een aantrekkelijk ochtendprogramma in elkaar draaien met voordrachten van prominente ex-commissieleden (cardioloog Ad Dunning, ethica Inez de Beaufort, ex-WRR-raadslid Louise Gunning, ex-staatssecretaris Simons, ex-Philips-topman Wisse Dekker). De middagsessie wordt begonnen met een lezing van een beleidssocioloog die zal proberen te verklaren waarom in het onderwijs de ene na de andere zinloze en/of vreselijke stelselwijziging voortvarend werd doorgezet (de Mammoetwet, de basisvorming, het studiehuis, de samenvoeging van mavo en lbo, de tweefasenstructuur, de wet Modernisering Universitair Bestuur, de bachelor-masterstructuur), terwijl de bijna objectief noodzakelijke stelselwijziging in de gezondheidszorg nimmer is gerealiseerd. Vervolgens zal een wetenschapsdynamicus in een fascinerend betoog uiteenzetten hoe de opeenvolgende rapport-producerende commissies fungeerden als wetenschappelijk netwerk: wie leerde wie waar kennen, en tot welke coproducties en nieuwe onderzoeksgroepen hebben die contacten geleid? Een sombere ambtenaar zal aan het eind van de dag onthullen hoeveel manuren er zijn gaan zitten in de deliberaties over het stelsel en het pakket.

Voorkeur Beeldende Kunst

Ronald Zuurmond

Schilder Ronald Zuurmond (38) begon zo'n vijf jaar geleden naam te maken met zijn lege, geheimzinnige landschappen waar de verf, in donkere aardetinten, dik en rul op was gesmeerd.

In die doeken balanceerde hij vaak op het randje van de abstractie. Maar op de tentoonstelling van zijn recente schilderijen in het Fries Museum in Leeuwarden hangen voornamelijk stillevens. Ook in die schilderijen is vaak een bijna landschappelijke ruimte te ontwaren, maar in die ruimte `drijven', zoals hij het zelf noemt, nu allerlei voorwerpen; niksige dingen en groeisels zoals twee sinaasappels in een fruitmandje van staaldraad, de bladeren en kronkelende luchtwortels van een vingerplant, een bananenschil of een niervormig jaren vijftig-tafeltje.

Hij ging stillevens schilderen omdat hij op een gegeven moment het gevoel kreeg dat hij clichés van zijn eigen landschappen aan het schilderen was.

,,Stillevens boden me de mogelijkheid om anders met het vlak om te gaan.

Bij landschappen gaat het van links naar rechts en van voor naar achter, bij stillevens gaat 't ook op en neer en diagonaal en er kruipen aan de randen dingen in het schilderij', zei hij in het Cultureel Supplement.

Door de laconieke titels van sommige schilderijen, de bizarre figuratie, het kleurgebruik en ook door de manier waarop hij allerlei afgedankte rommel als touwtjes en draadjes in zijn schilderijen verwerkt, doen de stillevens van Zuurmond vaak humoristisch aan.

All about nothing, recente schilderijen van Ronald Zuurmond t/m 9 mrt in het Fries Museum, Turfmarkt 11, Leeuwarden. Di t/m zo 11-17u.