Een toneelstuk ter ere van dribbelaar Coen Moulijn

In het stadion van Heerenveen werd in 1995 een musical opgevoerd gemaakt over de Friese held Abe Lenstra. Nu bestaan er ook plannen de Rotterdamse dribbelaar Coen Moulijn met een toneelstuk te eren.

Als Coen Moulijn ging klaverjassen op de middenstip, was de Kuip al bijna uitverkocht. Deze anekdote is een uitvergroting van de werkelijkheid, maar ook kenmerkend voor de populariteit van de linksbuiten. In de jaren vijftig, zestig en zeventig was hij de held én de schlemiel van Feyenoord. Zijn schijnbewegingen waren even voorspelbaar als onverdedigbaar. Hij dreigde altijd `binnendoor' en passeerde altijd `buitenom'. En als hij een schop kreeg uitgedeeld, zochten zijn medespelers van Feyenoord onmiddellijk naar de boosdoener. Ze moesten natuurlijk wel van Coentje afblijven.

Buiten het voetbalveld heeft Moulijn veel tegenslagen gehad. Zijn enige kind werd gehandicapt geboren. Zijn eerste huwelijk mislukte. Hij kreeg een hersenbloeding. Hij heeft ook een nier afgestaan aan zijn zieke zoon. Vorig jaar bereikte hij de pensioensgerechtigde leeftijd, maar hij staat nog altijd in zijn kledingzaak. Hij bezoekt de thuiswedstrijden van Feyenoord en kijkt bijna elke dag naar voetbal op de televisie. Als we zijn vrouw vragen naar zijn reactie op het geplande toneelstuk, horen we hem op de achtergrond stevig vloeken. Wie belt er nu tijdens De Graafschap-FC Utrecht?

Het levensverhaal van Moulijn leent zich voor een theatervoorstelling, bedachten de Zeeuwse buren Matty Verkamman en Jan Schuurman Hess. Vreugde en verdriet van een volksheld. Verkamman was bijna dertig jaar sportjournalist van het dagblad Trouw en schrijft nu voor de KNVB standaardwerken over de geschiedenis van het Nederlandse voetbal. Schuurman Hess was journalist in België en is tegenwoordig werkzaam als toneelschrijver. Hij voerde al een oriënterend gesprek met directeur Zoet van de Rotterdamse Schouwburg.

Schuurman Hess is enthousiast over het toneelstuk, maar spreekt ook over ,,een prematuur plan''. De Rotterdamse Schouwburg krijgt een nieuwe tribune en een andere locatie zoals het Luxor lijkt te groot voor een relatief kleine voorstelling. De toneelschrijver heeft nog geen contact met Moulijn gezocht. Hij werd geïnspireerd door diens levensverhaal dat de Rotterdamse journalist Hugo Borst in het tijdschrift Hard Gras heeft opgetekend. ,,Het leven van Coen boeit me mateloos. Hij had als voetballer een mythische betekenis. Zijn faalangst was ook fascinerend'', vertelt Schuurman Hess.

De schrijver heeft al een regisseur op het oog, maar hij wil zelf zeggenschap houden over de uitvoering. ,,Het moet geen smartlap worden. Als Coen niet wil meewerken en we vinden geen alternatieve oplossing, moeten we er misschien vijftien jaar mee wachten. Het moet juist een prachtig stuk worden, waarop Coen trots kan zijn.''

De Rotterdamse theater- en televisiemaker Wilfried de Jong is de beoogde vertolker van de hoofdpersoon. Hij is een fanatieke supporter van Feyenoord en was als kind een fan van de frêle buitenspeler met het magische linkerbeen. ,,Wilfried is toch die geinponem met die kale kop'', weet Moulijn. ,,Hij hangt vaak de komiek uit. Als hij maar beseft dat het geen lachertje moet worden.''

Moulijn, die als speler gebukt ging onder de hoge verwachtingen bij de supporterschare, heeft nog steeds moeite met alle aandacht voor zijn persoon. ,,Ik heb een leuke historie, maar ik weet niet of het zo'n verstandig idee is. `Tegenhouden' is een groot woord, ik wil de plannen wel eerst goed met de heren doorspelen. Aan de ene kant voel ik me vereerd. Aan de andere kant vind ik het te ambitieus. U overvalt me een beetje met dit telefoontje. Belt u me anders over een paar maanden terug.''

    • Jaap Bloembergen