Democratische moed

Bij zijn ergernis over Balkenende in het M-tafelgesprek onderscheidt Van der Stoel geen hoofd- van bijzaken. (M, 1 februari).

Balkenende heeft wel het gezond verstand en de democratische moed getoond om te proberen recht te doen aan de bizarre verkiezingsuitslag van mei vorig jaar. Dat is mislukt, zoals wel te voorzien was, maar het was toen de enige weg, immers het negeren van 1,5 miljoen morrende kiezers was gevaarlijk geweest en had ertoe geleid dat de illusieluchtballon van het Fortuynisme nog steeds boven het land had gehangen. Nu hebben de meeste LPF-stemmers zelf kunnen constateren dat dit niet de goede weg was en dat de PvdA veel extra Kamerzetels opgeleverd, het CDA overigens maar weinig. De geruisloze terugkeer naar normale politieke verhoudingen is de verdienste van het kabinet-Balkenende (en van Wouter Bos).

Inderdaad is te lang niet krachtig geregeerd, het buitenland verwaarloosd en teveel getolereerd van LPF-ers, maar dat was onvermijdelijk.