De voorzitter

De VVD'er Frans Weisglas mag zich opnieuw voorzitter van de Tweede Kamer noemen. Met 79 stemmen vergaarde hij gisteren in de tweede stemmingsronde de noodzakelijke absolute meerderheid om door te gaan met de functie waarin hij acht maanden geleden ook al was gekozen. Met de keuze voor Weisglas heeft de meerderheid van de Tweede Kamer de factor continuïteit laten prevaleren. Hij wilde zijn karwei afmaken. Die gelegenheid heeft de Kamer hem gisteren geboden. Het was voor de tweede keer dat de verkiezing van de Kamervoorzitter een `vrije' kwestie betrof.

De keuze van de voorzitter is daarmee niet langer een zaak van schimmig vooroverleg tussen de leiders van de grote partijen, die vervolgens hun fractiegenoten opdroegen hoe te stemmen. Alleen dat al is een bevrijdende ervaring. De Tweede Kamer moet soeverein over zijn voorzitter kunnen beslissen. Er kon gisteren gekozen worden uit drie kandidaten: behalve Weisglas waren dat het CDA-Kamerlid Gerda Verburg en oud D66-fractievoorzitter Thom de Graaf. Allen benadrukten een doelmatiger werkwijze van de Tweede Kamer, waarbij een scherper onderscheid dient te worden gemaakt tussen hoofd- en bijzaken. Het langdurige en vaak in herhalingen verzandende debat dat aan de voorzittersverkiezing voorafging was overigens het tegendeel hiervan.

Voorzitter Weisglas heeft beloofd zich sterk te zullen maken voor verlevendiging van de plenaire debatten en de strijd aan te gaan tegen de verkokering. Maar hij is slechts voorzitter. De gisteren opnieuw veel gehoorde wens voor een cultuurverandering zal toch vooral van de Tweede-Kamerleden zelf moeten komen. Wat dat betreft was de open verkiezing van de voorzitter ook een opdracht van de Tweede Kamer aan zichzelf.