Verkerk triomfeert in Milaan, blessure Krajicek

Languit liggend op zijn rug vierde Martin Verkerk gisteren de mooiste zege uit zijn tennisloopbaan. De 24-jarige Nederlander verbaasde in Milaan iedereen inclusief zichzelf door in de finale van het indoortoernooi de Russische vedette Jevgeni Kafelnikov te verslaan: 6-4, 5-7 en 7-5. ,,Een droom is werkelijkheid geworden'', zei Verkerk, die nu 70ste plaats staat op de wereldranglijst. Mogelijk vervangt hij in het Davis-Cupteam de opnieuw geblesseerd geraakte Richard Krajicek.

Verkerk kreeg in Milaan het loon voor maandenlang hard werken in de marge van het internationale circuit. Aan de hand van zijn Nieuw-Zeelandse coach Nick Carr sloeg de 1.91 meter lange speler anderhalf jaar geleden een ander pad in. Toen Verkerk vorig jaar een plaats bij de beste honderd spelers van de wereldranglijst veroverde, snoerde hij vele criticasters de mond. De tijd van aanrommelen met zijn talenten liet de in Leiderdorp geboren tennisser achter zich. Afgelopen najaar werd zijn doorbraak door Davis-Cupcoach Bogtstra beloond met een plaats in de nationale ploeg tegen Finland.

Uitgerekend in de week waarin Verkerk zijn beste tennis uit zijn loopbaan speelde, kreeg hij aanvankelijk van Bogtstra te horen dat er dit keer geen plaats in de selectie van de landenploeg in het verschiet lag. Nadat de inwoner van Alphen aan den Rijn in Milaan achtereenvolgens afrekende met de Roemeen Voinea, de Zweed Enqvist en de Italiaan Sanguinetti liet Bogtstra afgelopen vrijdag weten dat Verkerk toch welkom was bij de ploeg in de voorbereiding op het duel tegen Zwitserland. Vooralsnog als reserve wel te verstaan want de namen van de vierkoppige equipe stonden met Sjeng Schalken, Richard Krajicek, Raemon Sluiter en Paul Haarhuis al vast.

De kans bestaat dat Krajicek zich alsnog afmeldt. Hij kreeg vorige week in Milaan last van zijn elleboogblessure die hem anderhalf jaar van de baan hield. Volgens Bogtstra zou Krajicek zich vandaag laten onderzoeken en zou later op de dag blijken of de oud-Wimbledonkampioen mee kan doen in de Davis Cup. ,,Helaas begon ik mijn elleboog weer te voelen. Ik trok me terug uit het dubbel om wat rust te geven aan het gewricht, maar in mijn kwartfinale kon ik van de pijn maar op 70 procent serveren. Dat was een ongelooflijk koude douche'', schrijft Krajicek morgen in een column in Sportweek. ,,Ik (her)ken de pijn maar al te goed, dus ik denk niet dat ik Daviscup kan spelen. Wat nu? Ik weet het niet. Ik hoop op tijd klaar te zijn voor het toernooi in Rotterdam. Ik baal verschrikkelijk. Ik hoopte zó dat ik was `genezen' en dat ik in 2003 nog gewoon even lekker kon tennissen. Nu staat alles weer op losse schroeven.''

Terwijl zijn collega's zich gisteren in het Gelredome meldden bij coach Bogtstra, begon Verkerk in Milaan aan de wedstrijd van zijn leven. Door een overwinning op de Kroaat Ivan Llubicic had hij zaterdag een plaats in de eindstrijd van het met 380.000 euro gedoteerde tennistoernooi afgedwongen. Tegenover hem stond Kafelnikov die in zijn 46ste finale op zijn 27ste hoofdprijs joeg. Verkerk zette tegen de Rus zijn indrukwekkende opmars voort. Zelfs de Russische voormalige nummer één van de wereld moest na afloop in de matig gevulde tennishal toegeven dat hij weinig had in te brengen tegen het geweld van de voor hem nog vrijwel onbekende Nederlander.

Verkerk ging tegen Kafelnikov uit van zijn eigen kwaliteiten. In de eerste set verraste hij zijn tegenstander met zijn gevarieerde slagenarsenaal inclusief zijn knallende opslag en zijn prachtige cross geslagen backhand. Zonder een breakpoint tegen te krijgen trok hij de reeks met 6-4 naar zich toe. Pas in de tweede set begon Verkerk te wankelen. Op 6-5 verzilverde Kafelnikov zijn tweede kans op een break en trok de stand gelijk.

In een derde beslissende set ging de strijd lang gelijk op, maar was het uiteindelijk toch Verkerk die in zijn eerste finale de verrassende winst wist te pakken. De laatste game was zenuwslopend geweest gaf Verkerk na afloop onmiddellijk toe. ,,Dit is het moment, dacht ik'', zei hij. ,,Pak die kans. Het is gelukt. Ik kan mijn gevoelens moeilijk verwoorden. Weet wel dat het harde werken dat ik de laatste tijd heb gedaan, in deze mooie week plotseling is uitbetaald.''

De overwinning in Milaan betekende ook een succes voor zijn ouders. Vader Verkerk trad jarenlang op als privé-sponsor van zijn zoon zonder dat de inmiddels gepensioneerde directeur van een afval- en recyclingbedrijf daar veel van terug zag. In Milaan werd de investering gehonoreerd.