`Nuons thuismarkt nu de Benelux'

Vrees voor storingen en de leveringszekerheid maakt dat bedrijven zoals Nuon voorlopig in handen van de overheid blijven. `Ik ben ervan overtuigd dat wij over vijf jaar deel uitmaken van een internationaal concern.'

De serene rust rond het opleidingscentrum van energiebedrijf Nuon is bedrieglijk. In het complex in de bossen van Oosterbeek, waar managers worden opgeleid en technici bijgespijkerd, lijkt de kritiek over het functioneren van de stroomsector ver weg, maar ook hier wordt gesproken over de roerige periode die de energiesector en Nuon doormaken.

Ook bestuursvoorzitter Ludo van Halderen is hier regelmatig te vinden. De topman staat nu een jaar aan het roer van Nuon en heeft de koers van het bedrijf flink aangepast. Nuon probeert niet langer uit te breiden op andere continenten, maar blijft dichtbij huis in Europa. De overige activiteiten mogen worden verkocht, net als, op termijn wellicht Nuon zelf.

Uitbreiden wil Nuon nog altijd graag. Eind vorig jaar probeerde het tevergeefs rivaal Remu te kopen, een slag die verloren werd van het Rotterdamse Eneco dat volgens bronnen 1,5 miljard euro op tafel legde. Behalve grote spelers als Nuon, Essent, Eneco en Delta zijn er nog een groot aantal kleine, lokale stroom- en gasbedrijven en Nuon blijft dan ook gespitst op uitbreiding in Nederland. ,,Als zich een kans voordoet zijn we daarvoor in, maar we gaan geen gekke prijzen betalen zoals in de telecomwereld'', aldus Van Halderen die voor zijn overstap naar Nuon de leiding had over de activiteiten in noordwest- en centraal Europa van het Belgische energieconcern Electrabel.

Nuon, een resultaat van een fusie van vijf regionale energiebedrijven in de jaren negentig, wil behalve schaalvergroting in Nederland ook de positie in Europa versterken. De Amsterdammers hebben vorig jaar een kantoor geopend in België. In Duitsland, waar het al zevenhonderd medewerkers heeft, opende het vorige week een officiële vestiging. In Duitsland heeft Nuon al een aantal windmolenparken, een groot belang in de Duitse energiehandelaar Energieunion en een dochteronderneming in Heinsberg, net over de grens bij Roermond, die 45.000 Duitse huishoudens van stroom voorziet.

Het noordwesten van Europa is het gebied waar Nuon zich primair op zal richten voor energiezaken, terwijl de rest van het continent daarbij komt voor mogelijke uitbreidingen in de groene stroom. Met deze keuze keert Van Halderen zich af van zijn voorganger Tob Swelheim die ook de Verenigde Staten als Nuons thuismarkt beschouwde en er diverse overnames pleegde. ,,Het is niet onze doelstelling om deze bedrijven te verkopen, maar als iemand ze graag wil hebben en ze leveren voor andere partijen meer synergie op, dan staan we open voor een gesprek'', aldus Van Halderen, die de Benelux nu als thuismarkt ziet en ,,studeert'' op mogelijke uitbreidingen in Groot-Brittannië.

De expansiedrift, die stamt uit de eerste fase van de liberalisering eind jaren negentig, is duidelijk bijgesteld, mede door de politieke ontwikkelingen. De liberalisering mag dan vrijwel compleet zijn (de laatste fase die voorziet in de vrijgave van de grijze stroom voor de particuliere markt staat gepland voor 1 januari 2004), maar de privatisering van de energiebedrijven is voorlopig uit den boze.

Het vorige kabinet bepaalde dat de bedrijven ten minste tot medio 2004 in handen blijven van de provinciale en lokale overheden. En zelfs na deze datum is het nog onzeker of de ondernemingen in hun geheel, dus inclusief het waardevolle netwerk van stroomkabels in de grond, mogen worden verkocht.

Van Halderen zegt te begrijpen dat het kader voor de privatisering goed moet zijn geregeld en dat toezicht en regelgeving de continuïteit van de stroomvoorziening moet garanderen eer de bedrijven de boer op kunnen. ,,Maar het vreemde feit doet zich nu voor dat Nuon nu wel een buitenlands bedrijf mag kopen, maar dat de buitenlander van Nuon af moet blijven.'' De recente golf van stroomstoringen en de discussie over de betrouwbaarheid van het netwerk en de leveringszekerheid zullen politici echter nog huiveriger maken voor de privatisering van deze zo belangrijke sector. ,,Volgens mij heeft de overheid zichzelf voldoende middelen gegeven om de elektriciteitsector te controleren. Als men dat niet vindt moet daarover gesproken worden'', zegt Van Halderen, die de notie dat de bedrijven niet meer in hun netwerken investeren afwijst. Van Halderen: ,,De vervangingsinvesteringen in 2002 waren 31 miljoen euro en dit jaar zal dat 39 miljoen zijn. Daarnaast investeren we 100 miljoen tot 130 miljoen euro in uitbreidingen''.

Het aantal storingsminuten in Nuon leveringsgebieden stond in 2002 op 29 minuten, iets minder dan de 33 minuten uit 2001. Gemiddeld lag het aantal storingsminuten in heel Nederland in 2001 op 31 minuten. De cijfers voor 2002 zijn nog niet bekend. Als het aantal storingen omlaag moet betekent dat extra investeringen en zal de stroomprijs omhoog gaan, aldus Van Halderen, omdat de kosten voor extra maatregelen zullen worden doorberekend. Voor meer storingen in het geval van een buitenlandse overname van Nuon hoeft men ook niet te vrezen. ,,Het eigendom van het bedrijf speelt daarin geen rol, de overheid heeft de mogelijkheid en de sancties om een hoge betrouwbaarheid te eisen.''

Dat Nuon met z'n 2,7 miljoen klanten een buitenlandse eigenaar krijgt, lijkt zeker, aldus Van Halderen. In Europa ontstaan momenteel grote spelers, bijvoorbeeld Eon en RWE in Duitsland, die internationaal concurreren en vaak, mede dankzij een beursgang, kapitaal voorhanden hebben. ,,Ik ben ervan overtuigd dat wij over vijf jaar een internationale partner hebben of onderdeel uitmaken van een groep''.