Hell of a sight

Goof Bakker zag vorig jaar in Florida de Shuttle Columbia opstijgen, het ruimteveer dat zaterdag verongelukte.

,,Kunnen we de start van de shuttle niet vanuit jouw vliegtuig gaan bekijken, morgenvroeg'', vraag ik aan mijn vriend Ralph over de telefoon.

,,Ben je gek'', zegt Ralph. ,,Tijdens de lancering mag je absoluut niet in de buurt komen. En tegenwoordig al helemaal niet meer.''

,,Nou, misschien niet zo heel dichtbij. Maar zo ver als we kunnen. Zover als we mógen. Dertig mijl, vertelde gisteren iemand hier. Dat is al mooi. En vanuit jouw vliegtuig moet het heel spectaculair zijn. Wat is dat voor herrie daar?''

,,Ik heb een feestje. Waarom neem je mijn toestel niet? Vlieg er zelf heen. I don't care.''

,,Ik heb geen flauw idee hoe dat hier zit, met al die regels en zo'', zeg ik laf. ,,In mijn eentje kom ik zeker in de problemen. Samen komen we er wel uit. Trouwens, jij vindt dit leuk. Ik ken je. Jij doet dit soort dingen. Jij bent iemand die dit soort dingen doet.''

Daar heb ik 'm mee. Het is even stil. ,,Hoe laat gaat die shuttle? Als je hier morgenvroeg om half zes bent gaan we. Ik laat de voordeur wel open. Maak me maar wakker.''

Ik leg snel de telefoon neer, voor hij zich bedenkt. Half zes 's morgens ben ik bij hem, in een duistere buitenwijk van Tampa. Ik moet over twee slapende vrienden heen stappen om zijn kamer te bereiken. De lucht is nog massief van de rook, en de gastheer ligt als een kadaver in bed. Maar ik laat me nu niet meer wegsturen. Vloekend hinkt hij in zijn broekspijpen, en slobbert de koffie die ik bij een tankstation voor hem gekocht heb. Twintig minuten later zijn we in de lucht. Heel in de verte doemt de kustlijn al op. Een haastige, tropische zonsopgang wordt opgevoerd: zilveren wolkenrichels tegen een neon hemel, waarin wat sterren na-aarzelen.

Ralph heeft zijn navigatieradio op een popstation afgestemd. De slaperige stem van de diskjockey telt af: vijf vier drie twee. Een lasvlam van verblindend paars, rood en wit verschijnt aan de horizon. De vlam weerkaatst in de watervlakten van de Indian River. Een vurige punt verheft zich, op een driehoek van rook, opgebouwd uit losse, opzwellende wolkenbollen. Zeventien seconden later meldt de radiostem `boosters'. Twee dunne rookslierten van de terugvallende stuwraketten kringelen naar beneden.

,,Hell of a sight'', zegt Ralph. Ik hoor een trilling in zijn stem. Hij kijkt me aan, kucht betrapt en zegt: ,,Damn late last night.''

    • Goof Bakker