Belgen sterker dan ooit bij WK veldrijden

Met ogenschijnlijk speels gemak heeft de Belgische veldrijder Bart Wellens gisteren in het Italiaanse Monopoli de wereldtitel bij de beroepsrenners behaald. Ondanks een lekke voorband in de derde ronde kwam de eerste regenboogtrui van de 24-jarige Kempenaar niet in gevaar. Zijn landgenoten Mario de Clercq, Erwin Vervecken, Ben Bergen en Sven Nys werden respectievelijk tweede, derde, vierde en vijfde.

Nooit eerder werd een WK zo gedomineerd door de Belgische veldrijders. Ze leidden gisteren van start tot finish en werden aangemoedigd door enkele duizenden landgenoten langs het natte parcours aan de Adriatische kust. Twee keer eerder stonden drie Belgische profs op het erepodium. In 1951 bezetten vijf Franse crossers de vijf hoogste posities.

De Nederlandse renners stelden zwaar teleur. Gerben de Knegt werd veertiende, Maarten Nijland vijftiende. Nationaal kampioen Richard Groenendaal eindigde op de zeventiende plaats. ,,Ik had het gevoel dat de longen uit mijn lijf klopten en dat er voortdurend iemand aan mijn fiets hing. In deze vorm had ik zelfs niet bij de vrouwen gewonnen'', verwoordde de wereldkampioen van 2000 zijn vormcrisis. Groenendaal had de voorbije weken te maken met een spierblessure.

In het Belgische kamp was na afloop sprake van een euforische stemming. De renners vlogen elkaar om de hals en dat is wel eens anders geweest. Bondscoach Danny de Bie had bewust geen ploegentactiek uitgestippeld. De beste Belg zou vanzelf opstaan, luidde de redenering van de oud-wereldkampioen. De buitenlanders kwamen er zoals verwacht niet aan te pas. Groenendaal is normaal gesproken de enige crosser die zich kan meten met de Belgen.

Van een vermeende vete tussen Nys en De Clercq was gisteren weinig te merken. De twee concurrenten gingen eendrachtig maar tevergeefs in de tegenaanval op Wellens. De uittredende wereldkampioen De Clercq was tevreden met een zilveren medaille. De 36-jarige renner speculeerde na afloop over een naderend afscheid; volgens ingewijden is hij nog niet aan zijn pensioen toe. De Clercq heeft thuis drie regenboogtruien in zijn prijzenkast hangen.

Nys wacht nog altijd op zijn eerste wereldtitel bij de beroepsrenners. Hij kon zijn favorietenrol weer niet waarmaken en werd in de slotfase nog door twee landgenoten voorbijgereden. Nys had geen verklaring voor zijn slechte dag. De voorbije weken was hij telkens de beste geweest.

Oud-bondscoach en zevenvoudig wereldkampioen Erik de Vlaeminck adviseerde hem op de Belgische televisie een psycholoog in dienst te nemen. De 26-jarige Nys geldt sinds een paar seizoenen als de beste veldrijder ter wereld, maar op het WK lijken zijn benen te blokkeren door de wedstrijdspanning. Zelf ontkent hij onder te grote druk te lijden.

Beter te spreken was De Vlaeminck over de kersverse wereldkampioen, die hij roemde om diens stuurmanskunst en waaghalzerij. Het had afgelopen weekeinde flink geregend in Monopoli. Het bochtige en glibberige parcours was in het voordeel van de behendige Wellens. Hij ging al in de eerste ronde in de aanval, maar moest door een lekke voorband in de derde ronde zijn leidende positie afstaan aan Nys. In de vierde ronde achterhaalde Wellens zijn generatiegenoot en fietste hij superieur naar de finish waar zijn vader hem huilend in de armen viel.

,,Als ik met het koppie rijd, wordt het meestal niets'', verklaarde Wellens zijn opportunistische tactiek. Hij raakte niet in paniek door zijn lekke voorband, die hem ongeveer vijftien seconden tijdverlies opleverde. Hij had het parcours goed verkend en wist dat de aanval in de Italiaanse modder de beste verdediging zou zijn. ,,Als je super bent, val je maar beter aan. Ik kreeg vleugeltjes onderweg.''

Wellens heeft naar eigen zeggen veel baat bij het eten van `duifkes'. Hij is een vlotte babbelaar die wel eens wordt bekritiseerd om zijn grootspraak. Zo benoemde hij zichzelf afgelopen donderdag tot de enige favoriet, hoewel Nys meer aanspraak leek te maken op de overwinning. Beide veldrijders gelden in Vlaanderen als grote talenten. Ze waren bij de junioren superieur en kunnen bij de profs nog vele jaren mee, hoewel Nys overweegt als wegrenner aan de slag te gaan.

Lichtgewicht Wellens mist de fysieke mogelijkheden om ook op verharde wegen goed te presteren. Na zijn wereldtitels bij de junioren (1999 en 2000) had hij bij de profs moeite zijn status als veldrijder waar te maken. Hij wordt in België wegens zijn nonchalante houding ook wel een `speelvogel' genoemd. Hij reed de afgelopen jaren wisselvallig. Toch is hij dit seizoen leider in het wereldbekerklassement. ,,Die trui is mij minder lief'', sprak de huilende wereldkampioen.