`Arbeid moet goedkoper'

De Raad voor Werk en Inkomen (RWI), het overlegorgaan van werkgevers, werknemers en gemeenten voor de minister van Sociale Zaken, wil de werkgelegenheid bevorderen door fiscale lastenverlichting voor werkgevers. Dit blijkt uit het vanmiddag gepresenteerde rapport `Bouwstenen voor een Sociaal Akkoord' van de raad.

Zo wil de Raad laagbetaalde arbeid goedkoper maken door handhaving van de fiscale afdrachtskorting (Spak). Ook wil de RWI het voor werkgevers aantrekkelijker maken om langdurig werklozen in dienst te nemen. Die maatregelen moeten gefinancierd worden door af te zien van de afschaffing van de onroerendezaakbelasting (OZB) en belastingverlaging voor werknemers.

Volgens RWI-voorzitter Van Zijl sorteren die lastenverlichtingsmaatregelen nauwelijks effect op de werkgelegenheid. ,,Dat geld, drie miljard euro, kun je beter besteden door de loonkosten te verlagen, want vooral laagbetaalde arbeid is relatief duur in Nederland.''

De RWI vindt verder verregaande stappen noodzakelijk om de uitstroom van arbeidsgehandicapten uit de WAO te stimuleren. Nu lopen werkgevers nog financiële risico's als arbeidsgehandicapten ziek worden. De Raad wil die financiële risico's verminderen. De Pemba-boete (die werkgevers opgelegd krijgen als hun werknemers in de WAO terechtkomen) is daar volgens Van Zijl een voorbeeld van. ,,Als wij ondernemers vragen wat ze liever hebben: nieuwe stimuleringsmaatregelen invoeren of dit soort straffen afschaffen, dan kiezen ze voor het laatste. Wie zijn nek uitsteekt wordt gestraft, en dat moet veranderen.''

Ook voor WAO'ers zelf moeten de risico's verminderen dat aan de slag gaan achteraf hun financiële positie verzwakt. ,,Mensen met een WAO-uitkering die willen gaan werken, worden nu soms openlijk ontmoedigd door arbeidsconsulenten bij het CWI. Als ze na een jaar hun baan kwijtraken zijn ze immers hun WAO-uitkering kwijt. Daarom moet er een garantie komen dat ze er niet op achteruit gaan.''

De RWI wil ook de ouderbijdrage voor kinderopvang verlagen. Die is te hoog en werkt als een belemmering op de arbeidsparticipatie van vrouwen, aldus de RWI.

De maatregelen kosten ongeveer 1,5 miljard gulden. Dat is zonder de zogenaamde `inverdien-effecten' door minder uitkeringen en loonbelastinginkomsten mee te rekenen. Hoeveel banen de maatregelen opleveren, durft Van Zijl niet te zeggen. ,,Dat zou natte vingerwerk zijn. Waar het om gaat, is dat we belemmeringen voor de werkgelegenheid willen wegnemen.''De RWI doet ook de suggestie om ,,over een periode van 10 à 15 jaar'' de AOW ten laste te laten komen van de algemene middelen. Dan kan de AOW-premie op den duur vervallen, waardoor de loonkosten verder worden verlaagd.