Column

Zorgfraude

Door de Amsterdamse binnenstad rijdt een paar keer per week een ouderwetse kar van Heineken. De wagen wordt steevast getrokken door twee prachtige zwarte Friese paarden. Het zou toch wel heel toevallig zijn als diezelfde paarden gisteren die koets door de stad hebben getrokken. Moest ook veel aan Trix denken. Dat juist op haar verjaardag een rouwstoet, die sterk aan de begrafenis van haar eigen echtgenoot deed denken, door Amsterdam moest gaan.

Het was een bloederige week. Buiten de afrekening in Amstelveen vloeide het bloed in twee rechtbanken en een gevangenis. In Assen sneed een pedo zijn keel door. Dom. Hij kan beter zijn lul eraf hakken, dacht ik toen het las. Ik weet dat deze opmerking de krant zeker tachtig ingezonden brieven oplevert. Veertig van mensen die het volledig met mij eens zijn, twintig van mensen die vallen over het woord lul en twintig van mensen die mij uit gaan leggen dat pedofilie een afwijking is waar ik niet mee mag spotten. De brieven van de club Stop je leuter in een kleuter reken ik uiteraard niet mee.

Totaal verbaasd las ik over de Albanese verdachte die zwaaiend met een vuurwapen de Arnhemse rechtbank binnenkwam en een officier van justitie gijzelde en ernstig verwondde. Dat je als overvaller op die manier een juwelierszaak binnenstapt, snap ik, maar normaal pak je iemand na zijn arrestatie het wapen toch af. Of denk ik nu heel ouderwets? Nog verbaasder las ik het bericht over de creatieve therapeute in Leeuwarden, die werkte met zwaar geestelijk gestoorden.

,,Hier heb je een priem, een vijl, een beitel, een hamer, een schroevendraaier en een zaag! Succes ermee!” De vrouw wordt deze week begraven. Een sobere stoet brengt haar naar haar laatste rustplaats.

Verbaasd was ik ook toen ik las hoe de gemiddelde arts, tandarts, apotheker en patiënt de verzekering tilt. Vrouwen die in twee jaar negen kinderen baren, kankerpatiënten met zestien stoma’s, bejaarden bij wie vier benen zijn geamputeerd, tandartsen die per patiënt twee kilo tandsteen weghakken en apothekers die zeven chemokarren in drie gezinnen storten. Ieder streekziekenhuis mag je aanduiden als een criminele organisatie. De boeven liggen in bed en doen een poging je te genezen.

Maar die verzekeringen vragen er ook om getild te worden. Heel lang geleden werd ik opgenomen in een ziekenhuis en mocht ik lekker duur op een kamer liggen. Ik trek graag volle zalen, behalve als ik ziek ben. Er werden wat ingewikkelde, zeer dure onderzoeken gedaan, 721 co-assistenten hebben op me geoefend en twee assistenten zijn op me gepromoveerd. Na een dag of veertien (de ligprijs was toen ongeveer 1.200 gulden per dag) werd ik genezen verklaard en vrijgelaten.

Ik was echter vergeten dat ik al een kleine anderhalf jaar mijn verzekeringspremie niet had betaald. De aanmaningen lagen op de beroemde stapel links op mijn bureau. En ik kreeg dan ook na een maand of wat een rekening van een kleine 20.000 gulden thuis gestuurd. Het AMC had de nota goed gespecificeerd. Dat geld had ik op dat moment absoluut niet en ik kon twee dingen doen. Failliet of een grote bek. Ik koos voor het laatste, pakte de telefoon en begon meteen tegen de receptioniste van de verzekeringsgigant te schreeuwen. Zij verbond mij door met de afdeling Schelden en daar herhaalde ik op luide toon mijn klachten. Wat ze wel niet dachten? Ze hadden nooit gereageerd op mijn verhuisbericht! Ze hadden mij tegenover het ziekenhuis voor schut gezet. De mevrouw had duidelijk een klantvriendelijkheidscursus gedaan, begon mij te kalmeren, raadde mij aan alles terug te sturen en dan zouden ze het nog eens bekijken. Ik heb snel mijn anderhalf jaar achterstallige premie betaald en de boel teruggestuurd. Nooit meer wat gehoord.

Later sprak ik een jongen die bij die club werkte en hij legde uit dat het verhaal hem niks verbaasde en dat het daar logger werkte dan bij een Russisch ministerie. Absoluut niet verbaasd. Dus ik hoor ook bij die criminelen. Ik ben ook een van de verzekeringstillers.

Hoe deze crimineel begraven wil worden? Doe maar zacht en stil en zonder paarden. Drie kinderen en een vrouw is een lieve rouwstoet. Ik heb niet zoveel vrienden.