Ryanair moet nu pas echt aan de bak

Luchtvaartmaatschappij Ryanair heeft gebroken met een levenslange gewoonte. De Ierse prijsvechter heeft de Britse concurrent Buzz overgenomen van KLM. Ryanair heeft lange tijd de mond vol gehad van zijn strategie van organische groei. Niettemin zegt topman Michael O'Leary, zelfs nu zijn bedrijf met grote snelheid groeit, dat ,,het laatste wat we kunnen gebruiken de afleiding van een overname is''. Waarom heeft hij het dan toch gedaan?

De overeenkomst maakt zeker een opportunistische indruk. KLM kon het zich niet veroorloven de groei van Buzz te financieren. Ryanair betaalt een nominaal bedrag in cash van 5 miljoen euro en geeft in 2004 alle vliegtuigen die het niet wil hebben aan KLM terug. Zolang er geen volledige openheid van zaken is gegeven – KLM zegt dat het niet nader genoemde landingsrechten van Ryanair krijgt – kunnen beleggers er niet absoluut van op aan dat de overeenkomst verantwoord is. Toch maakt Ryanair een goede kans om waarde te scheppen als het de onrendabele routes van Buzz sluit en de efficiëntie verhoogt. Bedrijven worden echter niet door opportunisme tot overnames gedreven, maar door bittere noodzaak. O'Leary heeft een groot risico genomen met een overeenkomst die zijn passagiersaantal met slechts een achtste laat stijgen. Dat benadrukt het feit dat organische groei in deze sector plotseling veel moeilijker te verwezenlijken is. Nieuwkomers, aangetrokken door de lucratieve rendementen, hebben er snel voor gezorgd dat de spoeling dun is geworden. En de nationale luchtvaartmaatschappijen vechten terug met gerichte kortingen.

Ryanair kan het zich niet veroorloven achterover te leunen en de concurrenten zich te laten ingraven. Op veel routes is waarschijnlijk slechts plaats voor één of twee prijsvechters. Ryanair is marktleider van een gefragmenteerde bedrijfstak die voorbestemd is te consolideren. Overnames brengen risico's met zich mee. De hoge waardering van Ryanair van 21 maal de verwachte winst levert een benijdenswaardige oorlogskas op. Maar om deze waardering te behouden, moet O'Leary aantonen dat hij een gewiekst onderhandelaar is.

Onder redactie van Hugo Dixon.

Voor meer commentaar: zie www.breakingviews.com.

Vertaling Menno Grootveld.