Onvergelijkbaar

Onder de titel `Nooit veilig, altijd bang' leverde Joris Luyendijk commentaar op de vaak gehoorde vergelijking tussen de praktijken van de Israëlische regering en die destijds van nazi-Duitsland.

Uw correspondent maakt daarbij voor zijn doen vreemde gedachtesprongen; naar ik van harte hoop niet onder druk van het Government Press Office in Tel Aviv! Zo is het noemen van het verschil in het gemiddelde aantal slachtoffers per dag van respectievelijk de nazi- en de Israëlische staatsterreur vrij onzinnig en gênant. Daarvoor zijn en waren inderdaad niet alleen de doelstellingen van beide regiems te verschillend, maar ook de geografische grootheden en bevolkingsaantallen. Wat wel vergeleken kan worden zijn bepaalde praktijken van deze regiems zoals genoemd; martelingen, verdrijving van de bevolking, grootschalige vernielzucht, roof, censuur, executie enz. enz. Met deze methoden meenden zowel de nazi's als thans een in een democratisch Israël gekozen regering-Sharon land en volk voor de ondergang te kunnen behoeden. Andere doelstellingen en omstandigheden zijn totaal verschillend.

Uw overigens zeer gewaardeerde correspondent raakt opnieuw de weg kwijt wanneer het verschil in publieke betrokkenheid tussen het lot van Israël en de Palestijnen en dat van de Tibetanen, Tsjetsjenen of met onfrisse toestanden in een Afrikaans land aan de orde wordt gesteld. Alsof het hier niet gaat om het wel en wee van een met de EU geassocieerd land; wijzelf levende in een werelddeel dat zijn normen en waarden niet alleen te danken heeft aan het gedachtegoed van de oude Grieken en Romeinen maar zeer zeker ook aan de joods-christelijke religie. Juist daarom is het gesignaleerde ,,afglijden naar de afgrond'' van Israël een triest proces. Dat democratisch Israël in publieke discussies met genoemde regiems wordt vergeleken is overigens op zich al een veeg teken.