Nick Cave & The Bad Seeds. Nocturama

Nick Cave heeft het tij gekeerd. Van een bedaagde crooner is hij nu weer de bezeten duivelsuitdrijver geworden. Na de op piano getoonzette romantiek van de cd `No More Shall We Part' (2001) hadden we het niet meer verwacht, maar Cave blijkt gelukkig nog allerlei waanzin-tirades in zich te hebben. Voorbeelden daarvan op zijn nieuwe cd zijn de single Bring It On, het veertien minuten voortjakkerende Babe, I'm On Fire, en de meezinger Dead Man In My Bed (`There's a dead man in my bed, she said/ I ain't speaking metaphorically/ His eyes are open but he cannot see').

Dit betekent dat Cave op zijn nieuwe cd `Nocturama' twee registers opentrekt: of hij is onheilsprofeet, of hij is zoetgevooisde minnaar. Die laatste rol heeft hij zich de laatste jaren aangemeten, sinds `The Boatman's Call' uit 1997. Sober begeleid bezong hij toen zijn liefdes in poëtische termen (veel ravenzwart haar en sneeuwwitte huid). De melodieën waren raak – monotoon met een hint van drama – maar als geheel waren de liedjes ook wat drakerig.

Daarom is het een zegen om Cave weer eens te horen raaskallen over pimps fucked up Rastafarians, hooligans en blind piano tuners. The Bad Seeds begeleiden hem zoals alleen The Bad Seeds dat kunnen: met dank aan de steel-guitar van Blixa Bargeld, de eenzame viool van Warren Ellis en de kreupele ritmes van Thomas Wydler.

Toch is Cave's `Nocturama' als geheel niet het topstuk dat het had kunnen zijn. En dat ligt bepaald niet aan de single Bring It On want daarin heeft Cave ook nog eens een nieuwe weg opengebroken. Zoals de video-clip laat zien (Cave en mede-zanger Chris Bailey tussen `bubbelende' meisjes), heeft Cave dance-aspiraties; Bring It On zou een soulnummer kunnen zijn, een disco-stamper, het heeft de losse Schwung van bijvoorbeeld Fool's Gold van The Stone Roses. Dit is een uitschieter temidden van liedjes die net iets te bekend klinken. `Nocturama' biedt `klassieke' Cave, maar die ballades hadden ook op de vorige twee cd's kunnen staan.

Nick Cave & The Bad Seeds. Nocturama

    • Hester Carvalho