Mislukt acteur kan ster zijn

Hoe een ster te worden? Het antwoord op deze vraag is de laatste jaren in ijltempo veranderd. Reality-shows op televisie speelden een belangrijke rol in wat wel de inflatie van het BN'erschap kan worden genoemd. Na Big Brother leken mensen nog oprecht verbaasd over het effect dat het programma had op de bekendheid van Ruud en consorten. Daarop volgend shows als Starmaker en Staracademy. In Idols, de huidige zangauditie-tvshow, zien we niet alleen de mensen winnaars, maar ook de velen die afvallen. Kan reality-tv nog verder gaan? Ja, dat kan. In Amerika, wel te verstaan. Daar wordt wekelijks de realityshow The It-factor uitgezonden. Het in Los Angeles gesitueerde programma brengt de wereld van jonge aspirant-acteurs – lees: wannabees – in beeld. Daar wemelt het van in Hollywood; als we de statistieken van het programma mogen geloven proberen er jaarlijks 200.000 voet aan de grond te krijgen. Van hen gaven 3.600 zich op voor de auditie van The It-Factor. De castingdirector van Titanic en The Matrix selecteerde er negen. Onder hen een fotomodel dat via reclamespotjes wil doorstoten naar het witte doek, een lijvige puber die aan de slag wil in een sitcom, en een Justin Timberlake-lookalike die na een veelbelovende start in Hollywood alleen nog maar rolletjes als schurk en monster krijgt. The It-factor moet zijn carrière weer op de rails zetten.

Tot zover verschilt de formule niet veel van een programma als Idols. Maar de camera volgt onze negen helden niet totdat zij, al dan niet met de stemmen van kijkers, de top bereiken. In plaats daarvan zien we hoe zij met stijgende wanhoop een agent proberen te krijgen. Hoe ze in de rij staan voor een fotoshoot. Hoe ze de ene auditie na de andere aflopen. En: hoe ze keer op keer worden afgewezen. ,,Maria did not get the part'' verschijnt er dan onder in beeld. Zal ze volgende week meer geluk hebben? Blijf kijken! Daar houdt het concept op. Geen afscheidsoptreden, geen tournee door de States, geen film waarin de `acteurs' gezamenlijk blijk geven van hun talent. Zoiets is tenslotte in scène gezet, terwijl dit reality moet zijn. En reality is het. Waar de kandidaten bij Idols hun publieke foltering moesten ondergaan binnen de relatief beschermde omgeving van een studio in Aalsmeer, zien we hier hetzelfde gebeuren in de grote boze wereld die Hollywood heet. Kan Jerney Kaagman, berucht als meest bitchy jurylid, een vals zingende kandidaat nog eens troostend op schoot trekken, de bigshots in LA kennen minder genade. ,,Are you funny?'' vraagt een kille agente het model, wanneer zij langskomt met haar portfolio. ,,Hilarious. Unreal'', antwoordt deze. Maar we horen haar stem beven.

Geen lolletje, het leven van deze aspirant-acteurs. Toch worden ze liever ín beeld afgewezen dan erbuiten. Hun doel heiligt immers alle middelen?