Hoop in Nepal na staakt-het-vuren

Met opvallende enthousiasme is in Nepal gereageerd op de aankondiging van een staakt-het-vuren door zowel de maoïstische rebellen als de Nepalese regering onder leiding van premier L.B.Chand. Het zou namelijk betekenen dat er een eind in zicht is van een zeven jaar durende burgeroorlog, met meer dan 7.000 doden.

Afgelopen dinsdag werd in Kathmandu al druk gespeculeerd over een aankomend bestand, omdat de regering bereid zou zijn aan de drie belangrijkste eisen van de maoïsten te voldoen: dat de maoïsten geen `terroristen' meer worden genoemd, dat de beloningen op hun hoofd worden ingetrokken, alsook het internationale opsporingsbevel bij Interpol.

Een andere indicatie dat het om een serieuze vredesbespreking gaat, is dat de regering luitenant-kolonel Narayan Singh Pun heeft aangewezen als onderhandelaar. Deze militair wordt gezien als zwaargewicht in het leger en als vertrouweling van koning Gynanendra.

Pun zou de maoïstische leiders persoonlijk hebben gesproken en de bedoeling was dat afgelopen woensdagavond een gezamenlijke verklaring zou worden afgegeve. Maar de belangrijkste maoïstische leider Prachanda stuurde in de vooravond uit zichzelf een fax naar de media, waarna anderhalf uur later de regering bevestigde dat er een akkoord was bereikt over een staakt-het-vuren en vredesbesprekingen zeer spoedig zullen volgen.

Enkele grote vragen blijven echter bestaan. Vorig jaar waren er ook vredesbesprekingen, maar die werden door de toenmalige regering onder leiding van de door koning Gyanendra afgezette Sher Bahadur Deuba opgeschort, omdat niet voldaan kon worden aan de belangrijkste eis van de maoïsten: het veranderen van Nepal van een monarchie in een republiek. Die eis is nu door de maoïsten kennelijk niet meer gesteld, terwijl juist de huidige regering niet democratisch gekozen is, maar is benoemd door de koning.

Onduidelijk is ook waarom, als de besprekingen al zo ver waren gevorderd, afgelopen zondag nog een hoge politiecommandant en zijn vrouw in Kathmandu werden doodgeschoten. Gedacht wordt dat het hier om een afvallige groep maoïsten gaat, danwel dat het bericht van leider Prachanda dat de uitvoering van de aanslag moest worden opgeschort, de uitvoerders te laat bereikte. Het geeft wel aan hoe moeilijk het werk van Pun wordt: hij moet er rekening mee houden dat er splintergroeperingen onder de maoïsten zullen zijn die de strijd voortzetten.