Hoe de ezel zijn lange oren kreeg

Waartoe zo lang de oren van de ezel?

Om beter te kunnen horen.

Beter dan wat?

Beter dan toen ze nog kort waren,

Want toen konden de ezels

De mensen niet verstaan.

Kunnen ezels dan mensentaal begrijpen?

Jazeker, de ezel is, volgens de Bijbel,

Het enige dier in de schepping dat kan praten.

Het was de ezelin van Bileam die het woord nam,

Bileam had haar driemaal geslagen, met eenen stok,

Omdat zij niet verder wilde gaan.

Toen werd opeens haar mond geopend en ze zei:

Wat heb ik gedaan, dat gij mij nu driemaal geslagen hebt?

Ben ik niet uw ezelin, op welke gij gereden hebt

Van toen af, dat gij mijn heer geweest zijt, tot op dezen dag?

Als mij dat was overkomen zou ik

Stom geslagen zijn geweest van liefde.

Maar Bileams antwoord aan zijn ezelin

Wordt in de Bijbel niet vermeld;

Misschien stamelde hij maar wat, heel zachtjes,

Zodat de ezelin riep: Wat? Wat?

Praat eens wat harder,

Ik versta er geen woord van!

Ezels hadden toen nog kleine oortjes,

Zoals de zeehond of de otter;

Maar toen moet het zijn gebeurd:

Ze groeiden tot de ruime maat van nu,

Die grote luchtkokers waar de mensen in fluisteren

Als verliefden in mobiele telefoons.

Om het intiemer nog te maken

Is op ezelsoren ook begroeiing

Met een zachte vacht van zilver,

Die zich eindeloos laat strelen

Waar een mens wat in kan zeggen.

En waarover gaan dan wel zijn woorden?

Wat heb je toch een mooie ogen,

En wat een mooie snuit, zo wit als sneeuw,

En zulke elegante hoefjes,

Bijna te klein om op te staan,

Maar het mooiste, lieve ezel,

Is die overmaatse oorschelp.

Ach, het is niets dan zwak gemompel,

Maar de ezel kan het horen.

    • Rudy Kousbroek