Kagel

In 1930 presenteerde Ernst Toch op een Berlijns festival zijn Fuge aus der Geographie met aardrijkskundige namen, louter en alleen wegens hun ritmische waarden. Mauricio Kagel, altijd dol op rijtjes en opsommingen, breidde dit idee uit in Schwarzes Madrigal met toevoeging aan het koor van trompet, tuba en slagwerk. De tekst heeft Afrika als onderwerp. Typerend Kageliaans is de opmerking: ,,Zeker wanneer men de namen onvolkomen uitspreekt vermindert dat niet hun schoonheid, integendeel die wordt er alleen maar door verhoogd.'' In 1985 ontstond een Trio voor viool, cello en piano naar materiaal uit een muziekepos over de duivel, zonder meer Kagels favoriete figuur. Het zijn 36 klankschilderingen in de illusionistische techniek van het baroktheater. Maar ook in de abstracte vorm voor pianotrio overtuigen de griezelscènetjes, zeker in de haarscherpe uitvoering van het Schönberg Ensemble.

Kagel: Trio en Schwarzes Madrigal Winter & Winter nummer 910090-2