Een pruimenpit wordt een tank

Divine Intervention van de Palestijnse regisseur Elia Suleiman is te zien als een verzameling losse sketches die grofweg in twee delen te splitsen is. Het eerste deel speelt in Nazareth, geboorteplaats van Jezus, en 2003 jaar later de plaats waar de kerstman door kinderen achtervolgd wordt en met stenen bekogeld. Hij rent met een mes in zijn rug zo hard dat hij al zijn pakjes verliest: we zijn de onschuld in Israël ver voorbij.

De rest van het eerste deel bestaat uit een aantal variaties op deze stelling. Buren die vuilnis in elkaars tuin gooien, een man die een voetbal keer op keer lek snijdt; willekeurige uitingen van agressie en geweld volgen elkaar snel op. Daarin keren steeds dezelfde personages terug, die in dezelfde buurt wonen. Een daarvan krijgt een hartaanval, en wordt in het ziekenhuis bezocht door zijn zoon, E.S. (Elia Suleiman). Dat is de opmaat voor het tweede deel, waarin de liefdesrelatie tussen E.S. en een vrouw centraal staat. Zij kunnen elkaar alleen ontmoeten op de parkeerplaats bij het checkpoint tussen Ramallah en Jeruzalem. Daar zijn ze getuige van de vernederende psychologische spelletjes en willekeur van de bewakers gericht tegen de Palestijnen, terwijl hun handen ondertussen de liefde bedrijven.

In dit deel heeft Suleiman een aantal fantasieën vormgegeven. Zo blaast hij met een pruimenpit die hij uit het raam gooit een tank op, en verbeeldt hij dat zijn vriendin in slow motion de bewakers met haar schoonheid zo verblindt dat ze gewoon voorbij de grenspost kan lopen, daarna stort deze in; alles met op de soundtrack een stevige technobeat.

De meest hilarische fantasiescène laat haar zien als een Ninjakrijger die Israëlische kogels opvangt, en vervolgens gebruikt om een eliteteam uit te schakelen. In Divine Intervention wordt de harde werkelijkheid dragelijk gemaakt door absurde, zwarte humor en fantasie. De film oogt door al deze invalletjes soms als los zand. Zo is de scène waarin E.S. een Israëliër bij het stoplicht aanstaart op de klanken van Natacha Atlas versie van `I put a spell on you' leuk, maar het heeft niets met andere scènes te maken. Maar de meeste ideeën van Suleiman treffen politiek doel. Zelf claimt hij slechts een liefdesverhaal gefilmd te hebben, maar dat is het antwoord van een regisseur die vragen over de intifada beu is. Suleiman zelf is al vergeleken met Tati en Buster Keaton, maar de film, die op het festival van Cannes de juryprijs won, doet meer denken aan de absurde sketches van Monty Python, maar dan met een sombere, politieke lading.

Divine Intervention (Yadon Ilaheyya). Regie: Elia Suleiman. Met: Elia Suleiman, Manal Khader, Nayef Fahoum Daher. In 6 bioscopen.