Israël en de VS

Zowel Joris Luyendijk als Roger Scruton (NRC Handelsblad, 12 januari respectievelijk 16 januari) stellen dat kritiek op het handelen van Israël respectievelijk de VS niet helemaal terecht is. Beiden vergelijken deze landen met mensenrechten in andere staten zoals enkele Arabische landen, Soedan, Rusland en China.

Luyendijk stelde dat een Palestijn in Israël het altijd nog beter heeft dan een Tsjetsjeen in Rusland. Scruton `prijst' de VS, omdat het in de VS tenminste toegestaan wordt kritiek te leveren, zelfs door intellectuelen als Noam Chomsky die ooit hun eigen tirannieke regime zijn ontvlucht. In genoemde landen stuit kritiek van buitenaf volgens Scruton bovendien vaak op een ,,muur van onverschilligheid''. Beide auteurs vergeten echter dat zowel Israël als de VS er prat op gaan de enige (westerse) democratie in het Midden-Oosten te zijn respectievelijk het voorbeeld is voor moderne waarden als vrijheid, democratie en mensenrechten. De landen uit de voorbeelden doen dat niet. Dat de door hen vergeleken landen ondemocratisch zijn en het vaak niet zo nauw nemen met mensenrechten was al bekend en wordt in Europa algemeen veroordeeld. Veel meer weerzin wekt het, wanneer men ziet dat ook bevriende landen deze, ook door henzelf gekoesterde waarden keer op keer aan hun laars lappen wanneer het hun uitkomt. Vanuit deze optiek is het volstrekt gerechtvaardigd om vrienden te corrigeren.