Beleggers vluchten naar Australische dollar

Een oorlog met Irak gaat echt niet allemaal om olie, stelt het Britse weekblad The Economist. Het blad baseert die tegendraadse stelling op een rapport van de Amerikaanse Raad voor Buitenlandse Betrekkingen. Dat zegt dat Iraks olie niet de hoofdprijs is die het lijkt te zijn: ,,Irak heeft enorme reserves, maar de infrastructuur is, in de woorden van Nederlandse experts die de situatie enkele jaren geleden inspecteerden, in een treurige conditie.''

Daar komt bij dat een decennium van sancties en achterstallige investeringen blijvende schade hebben berokkend aan de Iraakse productiecapaciteit. Het zal zeker tien jaar duren voor die weer op peil is. Kosten: 40 miljard dollar. En dan nog zou de productie ver achterblijven bij die van Saoedi-Arabië ad acht miljoen vaten per dag. Daar komt bij dat Saddam Hussein voortdurend bezig is met het sluiten van contracten met ondernemingen uit Rusland, China en Frankrijk, landen met ,,een geopolitieke strategie die eveneens besmet is met olie''. Het is maar de vraag of de Amerikanen die overeenkomsten zomaar kunnen verscheuren.

Het is voor het Duitse weekblad Die Zeit geen verrassing dat Frankrijk tegen oorlog met Irak is gekant. Want het Franse bedrijfsleven ,,vreest schade aan de handel met Irak, olieonderneming TotalFinalElf voorop''. Begrijpelijk, want ,,sinds de ineenstorting van de handel na de Iraakse invasie in Koeweit en de VN-sancties in 1991 heeft de uitvoer van Franse producten naar Irak zich hersteld tot een niveau van 660 miljoen euro per jaar''.

Het blad wijst erop dat Parijs de zetel is van de Frans-Arabische Kamer van Koophandel, waar de 22 landen van de Arabische Liga lid van zijn, en dat Frankrijk het Europese land is dat de nauwste banden onderhoudt met deze landen.

Het blad herinnert er verder aan dat de huidige Franse president, Jacques Chirac, al in 1974 als premier Saddam Hussein bezocht en hem een jaar later ,,als persoonlijke vriend'' ontving in Parijs. Het was ook het Franse bedrijfsleven dat van Hussein de opdracht kreeg de kernreactor Osirak bij Bagdad te bouwen, die de Israëliërs in 1981 onklaar maakten. Maar het Franse wapentuig – 130 Mirages, pantserwagens, raketten, en radarinstallaties – dat sedertdien aan Bagdad werd geleverd, is volgens het blad op dit moment nog grotendeels in gebruik. Frankrijk was ook de belangrijkste deelnemer aan de Industriebeurs die november vorig jaar in Bagdad werd gehouden.

Voor de aandelenmarkten zou een korte oorlog in Irak het beste zijn, betoogt de Financial Times in de weekendeditie. ,,Olie en goud worden steeds meer waard'', maar verder blijven de indexen dalen. Als 2003 geen herstel laat zien, zullen de beurzen voor het vierde achtereenvolgende jaar verliezen opleveren. Dat is dan voor het eerst sinds de Grote Depressie in de jaren dertig van de vorige eeuw.

Volgens het blad hebben de beleggers geld zat. Maar een van de redenen waarom ze er boven op blijven zitten is dat het Amerikaanse bedrijfsleven ongevoelig blijkt te zijn voor het economische beleid van de regering-Bush. Hoewel de regering had voorspeld dat het pakket maatregelen met zijn verlaging van belasting op dividend, goed zou zijn voor een beursopleving van zeven procent, bleef de beurs na wat stuiptrekkingen per saldo op hetzelfde peil. Het Amerikaanse publiek is verder toch al niet erg onder de indruk van de maatregelen van de regering-Bush, schrijft het blad. Want 59 procent van de Amerikanen meent dat de verlaging van belasting op dividend alleen goed is voor de welgestelden.

,,We moeten zeggen dat een aandeel zijn waarde ontleent aan zijn dividend, niet aan zijn opbrengst'', schreef John Burr Williams in het midden van de jaren dertig in zijn inmiddels klassiek geworden Theory of Investment Value. Jammer alleen, schrijft het zakenblad Fortune, dat het boek momenteel populairder is in België dan in de VS, volgens verkoopcijfers van Internetboekhandel Amazon.com. Dat neemt niet weg dat de Amerikaanse beleggers weer gewoon geld willen zien in de vorm van dividend, ,,net als in de goeie ouwe tijd''.

,,Van 1871 tot 1980 bestond datgene wat de aandeelhouders terug kregen van de onderneming voor 80 procent uit dividend.'' Pas daarna werd het de gewoonte om weinig of geen dividend uit te betalen. Warren Buffett bijvoorbeeld, een zakenman die bekendstaat om zijn eigenzinnigheid en het succes van zijn beleggingsonderneming Berkshire Hathaway, keert geen dividend uit. Volgens hem is hij zelf veel beter in staat het dividend goed te beleggen dan zijn aandeelhouders. Bovendien, ,,als je het management niet vertrouwt, waarom stop je je geld dan in het bedrijf?''

Het antwoord ligt voor het oprapen in BusinessWeek. Het blad schrijft dat de Australische dollar populair is bij beleggers die de Amerikaanse markt ontvluchten uit angst voor de turbulenties als gevolg van oorlog met Irak. Australië lijkt veilig, omdat het land zich onttrekt aan de malaise in de westerse industrielanden en momenteel goed boert. De verwachting is dat het bruto binnenlands product dit jaar 3,5 procent zal groeien na een groei van bijna vier procent vorig jaar. Bovendien blijft de inflatie ruim binnen de perken.

    • Herman Frijlink