Omsingeld door scholieren

Ook in de Bloemheuvellaan zijn de grenzen aan de groei bereikt. Ooit begon de vader van Allard van Tongeren er een bedrijf met een geleende kruiwagen en nu werken er zeventig mensen. Het bronbemalingsbedrijf staat ook niet meer in de weilanden, maar is omsingeld door een woonwijk, een sporthal en een basisschool. De omwonenden zouden er weinig bezwaar tegen hebben als het bedrijf zou verhuizen naar een industrieterrein buiten de stad. De vrachtwagens en vorkheftrucks maken herrie, de grond is vervuild en sommige mensen beweren dat zij ziek zijn geworden van de lucht.

Als meest nijpende kwestie ervaart de Apeldoornse buurt het spektakel in het verkeer. Honderden kinderen fietsen en lopen dagelijks langs de diepladers en onder de lepels van de heftrucks door, op weg naar en terugkerend van de Hertog van Gelreschool. De onderwijzers van de basisschool ondersteunen de protesten van harte. Ze krijgen veel klachten van ouders. Op het schoolplein vertellen vaders en moeders dat ze hun kind niet alleen naar school durven te laten fietsen uit angst voor ongelukken, of alleen als ze een omweg kiezen. De meeste ouders fietsen mee.

Bij Van Tongeren zijn ze zich van de situatie bewust. Chauffeurs zeggen dat het lastig manoeuvreren is, vooral achteruitrijden is een hele toer met de passerende schooljeugd, en het kantoorpersoneel beaamt dat. Calculator Piet Bouwmeester heeft vanuit zijn kantoor uitzicht op de gevaarlijke situaties en vertelt dat zijn hart regelmatig overslaat. Directeur Allard van Tongeren heeft eigener beweging al eens een rij witte stenen gelegd op zijn terrein als min of meer vrije doorgang voor de jeugd, en op drukke werkdagen staat hij vaak zelf het verkeer te regelen. Een groot veel van de problemen zou al verholpen zijn, als Van Tongeren eerder zou beginnen met laden en lossen van pompinstallaties en drainagemachines, zodat de vrachtwagens en heftrucks tegen acht uur 's morgens verdwenen zouden zijn. Dan komen de eerste schoolkinderen langs. Maar Van Tongeren mag pas om zeven uur 's morgens beginnen omdat de landelijke geluidsnormen dat voorschijven.

De bemalers zeggen best te willen verhuizen, als de gemeente Apeldoorn maar eens wat hartelijker zou meewerken. Wethouder Jaap Wortman en zijn ambtenaren hebben 23.000 euro in het vooruitzicht gesteld. Dat is veel te weinig om een nieuw bedrijf te kunnen bouwen, zegt Van Tongeren.

Hij verwijt de mensen bij de gemeente dat zij erg opgewonden raken van bedrijven met een milieuvriendelijke uitstraling die de stad kunnen helpen aan het imago van stad in het groen, maar bedrijven als het zijne liever laten doodbloeden dan te helpen. En bij de provincie Gelderland blijft een vette verhuispremie ongebruikt omdat Apeldoorn weigert daarvan de helft voor zijn rekening te nemen. Meedoen aan die regeling zou een precedent kunnen scheppen voor andere bedrijven, redeneert de wethouder. De gemeenteraad heeft om opheldering gevraagd.

    • Arjen Schreuder