Het oor van Saddam Hussein

Al jaren vergelijkt de Iraakse dokter Moslim Asassedi oude en nieuwe foto's van Saddam Hussein. De leider van Irak is dood, zegt de arts, kijk maar naar zijn oren.

Binnen de Iraakse overheid en westerse politieke kringen is het allang bekend. Saddam Hussein is dood. Overleden in 1999, althans dat beweert de Iraakse dokter Moslim Asassedi. Zijn bureau ligt vol met foto's van de Iraakse leider. Oude tijdschriften naast recente krantenfoto's: Saddam met hoedje, Saddam met kind, Saddam die juichende mensen toezwaait. ,,Zie je deze foto? Dat is de échte Saddam Hussein. En deze: dat is een van zijn twee dubbelgangers.''

Asassedi is huisarts, maar in zijn vrije tijd houdt hij zich graag bezig met de leer van de lichaamsbouw.

Daarnaast is de dokter werkzaam in het Iraanse hoofdkantoor van de Iraakse, sjiitische oppositieleider Ayatollah Mohammad Bakr al-Hakim. ,,Ik ben dus geen fan van Saddam Hussein'', zegt hij.

Na uitgebreide studie – ,,Ik kijk iedere dag naar de Iraakse tv'' – begon het Asassedi op te vallen dat de Iraakse leider alleen nog maar vanuit de verte in beeld kwam. Schimmige foto's, onduidelijke portretten; wat was er toch mis met de grote vijand?

,,Ik besloot oude foto's naast nieuwe te leggen en wat tv-onderzoek te doen. Wat bleek: sinds 1999 zijn er geen nieuwe bewegende beelden of foto's van de échte Saddam Hussein gemaakt!'', zegt Asassedi.

Iedereen kan dat wel beweren, dus begon de Iraakse dokter een wetenschappelijk onderzoek naar de kwestie. De leer van de lichaamsbouw richt zich op ruwweg vijf onderdelen. Lengte, oren, kaak, schouders en de handen. Asassedi richtte zich voornamelijk op de oren van de Iraakse leider. Hij trof grote verschillen aan. ,,Ieder oor is als een vingerafdruk. Er zijn geen twee gelijke oren ter wereld'', vertelt hij. De oren van Saddam Hussein zijn behoorlijk groot en beschikken over een diepe, op tweederde doorbroken, lange vouw. Hij pakt er een Iraaks tijdschrift bij uit 1979. Op de cover staat Saddam Hussein, zijn oorkenmerken zijn duidelijk. ,,Die nemen we als uitgangspunt'', zegt Asassedi. Dan pakt hij een andere foto erbij, net als de eerste `en profile' genomen dus het oor is duidelijk te zien. De diepe vouw is verdwenen. ,,Daarnaast is de hoek waarin het oor op het hoofd staat groter dan die van Saddam Hussein'', weet de Irakees.

Er is meer bewijs. De kaak bijvoorbeeld. Saddam Hussein heeft op oude foto's uitstekende ondertanden, een kleine centenbak zeg maar. Zijn onderste rij tanden duwt zijn onderlip naar voren waardoor deze uitsteekt. Hierdoor heeft hij een beetje een hanglip. Op foto's uit 1979 is dit duidelijk te zien. De dokter tovert een één maand oude foto tevoorschijn waarop de president lachend staat. Zijn centenbak is verdwenen en nu vallen zijn boventanden over zijn ondertanden in plaats van andersom. ,,Zo'n verandering gaat echt niet vanzelf hoor'', beargumenteert de arts.

Dan de handen. Op oude foto's van een zwaaiende president zijn de lijnen op zijn hand duidelijk te zien. Verder zijn Hussein's handen groot en vierkant. ,,Als van een arbeider'', zegt Asassedi. Op de recente foto's is alles anders. Zijn handlijnen lopen verschillend – Asassedi leent zijn leesbril uit om het bewijs te vergroten – en Saddams kolenschoppen zijn veranderd in poezelige handjes.

,,Als een mens ouder wordt, verslappen de spieren. Hierdoor krijgen handen een `dikker' uiterlijk. Bij Saddam is het tegenovergestelde gebeurd.''

De fysieke bewijzen blijken probleemloos aan te sluiten bij de politieke veranderingen die eind 1999 in Irak plaatsvonden, meent Asassedi.

De binnenlandse pers begon anders over Saddam te schrijven, afstandelijker. Zijn uitspraken hadden veel weg van laatste wensen. Daarnaast kregen politieke tegenstanders daadwerkelijk amnestie. De aanstelling van Naji Sabri Aladish als minister van Buitenlandse Zaken was ook een teken aan de wand, meent de Iraakse dokter. ,,Saddam heeft alle broers van Aladish gemarteld en vermoord. Het is raar dat hij nu zo'n belangrijke functie bekleedt.''

Echt vreemd vindt hij het niet, want Aladish is een goede vriend van Saddam Husseins oudste zoon Qussay.

,,Qussay en Tarek Aziz hebben de macht overgenomen in Irak, nadat Saddam in 1999 is gestorven aan kanker'', weet Asassedi. ,,Als hij niet dood is, is hij in ieder geval erg ziek.'' Hij pakt er een boek bij van de in 1997 overgelopen dubbelganger Mikhael Ramadan. Die schrijft dat Saddam aan een agressieve vorm van kanker lijdt. ,,Zijn plaats is nu ingenomen door twee dubbelgangers'', zegt de dokter. Saddam nummer 1 is Jasem Mohammad Ali, zo heeft hij uit het boek van de andere dubbelganger vernomen. Vorige jaar maakte de Duitse arts Dieter Buhman ook al bekend dat de échte Iraakse leider al een tijd niet meer met nieuwe beelden op televisie is geweest. Net als Asassedi trof hij vele verschillen aan tussen de jonge en recente Saddam Hussein.

De arts heeft zijn bevindingen voorgelegd aan zijn leider Ayatollah Al-Hakim. Die stond echter sceptisch tegenover zijn onderzoek. ,,De ayatollah is niet zo goed op de hoogte van de leer van de lichaamsbouw'', mort Asassedi. Daarnaast ligt de ontmaskering ook politiek gevoelig, zo geeft hij toe. ,,Natuurlijk weten de Amerikanen ervan, maar die zeggen niets. Dan valt hun hele vijandbeeld in duigen en kunnen ze fluiten naar onze oliebronnen.''

    • Thomas Erdbrink