Pimpelmees

Zij is de killing lady van het vogelrijk met haar hoge zang als een zilveren lachje, haar sexy citroengele borst, kwieke snavel, heldere zwartomlijnde ogen en blauwzilveren, kortgeknipt paardestaartje. Ook vleugels en staart zijn kobaltblauw. Blue Tit in het Engels, Blaumeise in het Duits en Mésange bleue in het Frans, maar niet zoiets als blauwmees bij ons: de pimpelmees is zonder een spoor van paars.

Het vrouwtje verleidt in januari al het mannetje, niet één tientallen, elk mannetje dat ze in het vizier krijgt. Ze is promiscue tot en met, zo las ik in Vrije vogels, het blad van mijn dertienjarige dochter. Ze veinst liefde voor het ene mannetje maar dient zich, ergens op een twijgje, een groter en vooral sterker mannetje aan (en dat betekent meer kansen voor haar kroost), dan verruilt ze moeiteloos de een voor die ander. Enzovoort. Om de liefde is het het pimpelvrouwtje niet te doen. Ze wil de beste mezenman voor haar jongen, en gelijk heeft ze, dit kordate vogeltje van luttele centimeters dat als een acrobate aan de pindaslingers hangt.

freriks@nrc.nl

    • Kester Freriks