DE WEEK

Nederland gaat

misschien wel de kostbaarste formatie aller tijden tegemoet. Hoe langer die duurt, hoe korter de tijd dat de staatsfinanciën uit de hand zullen lopen. Sinds mei vorig jaar wordt dit land niet meer geregeerd – de vorige kabinetsformatie plus de 87 dagen dat de mislukte klonen van Fortuyn het land hebben geteisterd plus de demissionaire regeeerperiode, alles getooid met de naam Balkenende – de geschiedenis zal het bewijzen, anders wel de economie.

Met de provinciale

statenverkiezingen van maart voor de deur, die door Den Haag gretig als tussentijdse graadmeter voor uw humeur afgewacht zullen worden, kunt er gif op innemen dat de economie snel verslechtert, maar zonder dat heilzame en tijdige kabinetsmaatregelen die verslechtering zullen keren.

De kiezer heeft

altijd gelijk? Dat is het intrappen van een open deur, maar dan wel van de verkeerde kant ingetrapt. Dit is Nederland tenslotte. Zuinig, maar als het op humeuren aankomt verkwistend.

Het CDA zal met de PvdA alleen willen regeren als een regeerakkoord de sociaal-democraten tot op de laatste letter vastklinkt op een streng, solide begrotingsbeleid. De PvdA zal alleen willen regeren als zij zichzelf zo veel mogelijk de ruimte verschaft om vanuit de Kamer zo'n kabinet kritisch te volgen, dus zonder vuistdik regeerakkoord dat de fractie naar het evenbeeld van het kabinet zal boetseren.

En het kan ook precies andersom gaan, tenslotte heeft het CDA een `rechtse' meerderheid in de Kamer.

En als het

ten slotte allemaal mislukt, en de kans daarop is niet klein, zullen LPF of D66 hun huid duur verkopen en van hun machtssleutel dankbaar gebruik maken en het Balkende zo lastig mogelijk maken.

Kan het CPB niet alvast uitrekenen hoeveel dat straks allemaal gaat kosten? Desnoods per formatiedag de stijging van het financieringstekort, de stijging van de werkloosheid en de vermindering van de economische groei? Desnoods met een progressiefactor? Desnoods op een kladje?

De Nederlandse

economie die onder paars een hoogconjunctuur beleefde, niet het minst dankzij de gierende inflatie van de prijs van uw huis, loopt extra gevaar nu voor het eerst sinds 1994 de gemiddelde huizenprijs daalt. De daling is nog gering, maar ze is wel een cesuur. Een cesuur die voor Nederland dramatische gevolgen voorspelt, waarbij die van de chronisch verzwakte concurrentiepositie verbleken.

Nederland

vergaderland. Een kwart van de werktijd wordt hier besteed aan het zitten aan een tafel met andere humeuren – hoger, lager dan wel gelijk in rang – waardoor per jaar in totaal 14 miljard euro wordt verkwist. Voor sommigen bestaat het werkzame leven uit vrijwel vergaderen. Waarbij het natuurlijk de vraag is, wat zij anders had zitten doen.

Al sinds 1989

wordt er in Brussel vergaderd over het belasten van het spaargeld in het buitenland. Deze week was men er uit en hebben de Europese ministers van Financiën een historisch akkoord bereikt. Dat spaargeld wordt voortaan belast. Waarmee de kapitaalvlucht naar landen met een bankgeheim moet worden beëindigd, nu ja, minder profijtelijk worden, want het bankgeheim blijft bestaan.

Omdat de koningin

volgende week 65 wordt en daarmee in aanmerking komt voor de AOW, heeft zij een uitkering aangevraagd: 906,41 euro per maand plus 44,61 euro vakantiegeld. Vanzelfsprekend: zij zal ook al die werkzame jaren premie hebben betaald. De AOW wil zij overigens aan goede doelen besteden, meldt de RVD, dus niet zelf houden. Prins Claus deed dat ook, onthulde de RVD. Jammer. Want goed doen was toch goed doen in stilte?

Twee dikke

Amerikaanse meisjes, die een schadeclaim tegen McDonald's hadden ingediend omdat ze hun omvang aan McDonald's verwijten, hebben hun rechtszaak verloren. Hamburgers zijn niet, zoals rookwaren, voor de gezondheid `gevaarlijk op een manier die voor een redelijke consument onduidelijk is', zei de rechter.

Zou een rechter

in Nederland een schadeclaim tegen een lange kabinetsformatie honoreren? Tenslotte kan die gevaarlijk worden op een manier die voor een redelijke kiezer geheel onduidelijk is.

    • Paul Friese