Beide afzijdig

De zogenaamde gemeenschappelijke positie van Frankrijk en Duitsland is maar schijn: Schröder heeft verklaard dat zijn land onder geen beding zal meedoen aan een oorlog tegen Irak. Chirac laat deze kwestie open.

Een gemeenschappelijke overtuiging is er niet – zij houden zich allebei afzijdig. Frankrijk en Duitsland zijn het erover eens dat zij niets zullen ondernemen tegen Poetin. En zij zien aan hoe de vertegenwoordigster van Libië voorzitter wordt van de mensenrechtencommissie van de VN – wat wel heel merkwaardig is.

Qua betrokkenheid zijn wij zijn op het nulpunt aangeland en wat capituleren betreft in het oneindige. Over Irak ben ik het eens met Salman Rushdie: dat land wordt bestuurd door een tiran. Het volk heeft er recht op om van hem te worden bevrijd. Wat mij verbluft is het feit dat zoveel mensen de straat op gaan om te protesteren tegen een vooralsnog virtuele oorlog, terwijl niemand protesteert tegen een oorlog die werkelijk plaatsvindt, de oorlog die de Russen – met terroristische methoden en tegen de burgerbevolking – voeren in Tsjetsjenië.

André Glucksmann is filosoof.

Gerectificeerd

Bij het artikel De Verenigde Staten, het oude en het nieuwe Europa (25 januari, pagina 6) ontbreekt een bronvermelding: de tien niet-Nederlandse bijdragen (van

Sloterdijk, Menasse, Ben Jelloun, Clavier, Debray, Rovan, Schneider, Glucksmann, Schwarzer en Virilio) verschenen op 24 januari in de Frankfurter Allgemeine Zeitung.

    • André Glucksmann