Vuurwapen-rap

In Middelburg heeft burgemeester K. Schouwenaar vorige week een verbod uitgevaardigd op de organisatie van arrenbie-avonden in discotheek Nighttrain. Deze avonden trekken veel Surinaamse en Antilliaanse jongeren, die in Middelburg bekend staan als `vuurwapengevaarlijk'. In december is er vanaf de straat een kogel de entreehal in geschoten. Burgemeester Schouwenaar heeft zich naar eigen zeggen niet verdiept in het arrenbie-genre, waar artiesten als Destiny's Child, R. Kelly en Usher onder vallen. Het is hem uitsluitend te doen om het soort publiek dat op de muziek afkomt.

Ongeveer op hetzelfde moment gebeurde er in Groot-Brittannië iets vergelijkbaars. In Birmingham zijn op oudejaarsavond twee meisjes doodgeschoten, die terecht waren gekomen in een vuurgevecht tussen twee bendes. De Britse media publiceerden vervolgens nieuwe cijfers over vuurwapenbezit in Groot-Brittannië, wat het afgelopen jaar met 35 procent toegenomen bleek te zijn. De Britse regering zag een verband tussen die toename en de populariteit van rapmuziek. Volgens minister van Binnenlandse Zaken David Blunkett verheerlijken de rappers het bezit en het gebruik van wapens. ,,Rap-artiesten hebben een cultuur gecreëerd waarin moord zoiets is geworden als een mode-accessoire'', verkondigde Kim Howells, van het Britse ministerie van Sport en Cultuur, vorige week.

Die Pavlov-reactie laat nooit lang op zich wachten: waar de politiek faalt, heeft de muziek het gedaan. Burgemeester Schouwenaar denkt het vuurwapenprobleem in Middelburg op te lossen door arrenbie te weren. In Groot-Brittannië overweegt men het censureren van rapliedjes waarin wapens voorkomen. In Australië is het al zo ver. Daar wordt vanaf maart een wet van kracht die de verkoop van bepaalde cd's aan jongeren onder de achttien strafbaar maakt. Het zal gaan om cd's met liedjes over geweld, drugsgebruik, moord of zelfmoord. Volgens de Australische regering valt bijvoorbeeld Eminem daaronder, maar ook minder voor de hand liggende artiesten als Oasis en Jennifer Lopez zullen `illegaal' worden.

Er is zo een hele lijst aan te leggen van gevallen waarbij de schuld voor een gruwelijke gebeurtenis een kunstenaar of kunstwerk in de schoenen werd geschoven: de Columbine Highschool-schietpartij en Marilyn Manson; de moord op de kleuter Jimmy Bulgar en de film Child Play 3; de zelfmoord van twee Amerikaanse jongens en Judas Priest; de Charles Manson-moorden en The Beatles.

Zouden politici en andere normbewakers het onderscheid tussen `idee' en `daad' ooit leren? Zullen ze ooit inzien dat de ideeën van Marilyn Manson, Eminem of Judas Priest nooit de directe aanleiding kunnen zijn voor de daden van jongeren, en evenmin voor volwassenen? Dat er altijd nog een stap tussen zit?

Moord en doodslag zullen niet verdwijnen door de muziek te verbieden. Verbanning van `boze' muziek garandeert niet de verbanning van boze gevoelens. Burgemeester Schouwenaar kan de stoep van discotheek Nighttrain schoonvegen, hij veegt er de pistolen de stad niet mee uit.