Dansen in een computergestuurde wereld

Danseres en choreografe Karin Post brengt al tien jaar op verrassende wijze dans, muziek en beeldende kunst samen. Niet door gewoonweg danspassen op muzieknoten te zetten, maar met oog voor de autonome zeggingskracht van de kunsten en met begrip voor hun onderlinge samenhang. In eigenzinnige projecten bracht ze Hans van Manen en Peter Struycken samen, liet ze Rob Birza kleurige decors en kostuums ontwerpen, bezong dichter Adriaan Morriën haar danspassen en voorzag zij Guus Janssens granieten pianoklanken van spitsvondige passen. En dan laat ik haar werk voor de camera nog buiten beschouwing, zoals haar grandioze Aubette-project waarin ze een dozijn kunstenaars van naam en stijl liet rondzwieren met danseressen in Theo van Doesburgs `Salle des Fêtes'.

Nu is Post terug van weggeweest. In Veranderingen – zo genoemd naar een compositie van Janssen die de basis van de muziek vormt – borduurt ze wel voort op een eerdere voorstelling, maar heeft zij haar concept tevens uitgebreid. Alle door haar ingeschakelde kunstenaars hebben wel iets met het begrip transformatie. Struyckens computergestuurde universum verandert continu van vorm en kleur. Warm gekleurde organische vormen en fel getinte kubistische structuren zijn op groot achterdoek geprojecteerd en vormen ruimtelijke landschappen waarin de vijf dansers figureren. Soms is de dans weggelaten en ontstaat een sereen samenspel van beeld en geluid.

Post zorgt voor een geestig entr'acte door tapdansend een wedloop aan te gaan met een computeranimatiefiguur. Dit bolvormige wezentje wordt door Fontijne vervolgens gemultipliceerd, in segmenten opgelost en wreed getransformeerd tot een soort moleculaire strengen. Deze `evolutie' voltrekt zich in fraaie kwikzilveren tinten, een stevig ritmische montage geeft de abstracte beelden een solide kracht.

Het begrip transformatie krijgt het meest letterlijk gestalte bij Birza. Van malle tuinkabouters, poppenkastfiguren en knuffelbeesten vervormt hij de koppen. Zijn gele konijn verandert van varkentje in een deerniswekkend geel beertje. Geen wonder dat danser Dries van der Post er even bij gaat zitten. Gonnie Heggens repliek op Birza's conceptuele ongein is een mimesolo waarmee ze een groteske figuur neerzet. Haar trio huilers en lachers evenaart in banaliteit en sentiment Birza's videobeelden. Intussen doorbreekt musicus Peter van Bergen met enkele subtiele pinkverschuivingen aan twee laptopcomputers op gezette tijden Guus Janssens straffe pianoklanken en biedt de dansers swingende ritmes. Wonderschone betovering en lichtvoetig amusement wisselen elkaar vlot en vloeiend af in dit bonte samenspel waarin de dans nog iets te veel fungeert als voegsel tussen de diverse elementen.

Voorstelling: Veranderingen. Choreografie: Karin Post, Gonnie Heggen. Muziek: Guus Janssen, Peter van Bergen. Gezien: 19/1 Melkweg, Amsterdam. Aldaar t/m 26/1. Inl: 020-5318181 of www.melkweg.nl