Oudelandstraat heeft maar weer PvdA gestemd

Zelfs Rotterdam is weer toegevallen aan de PvdA. In de Oudelandstraat, sinds mei 2002 een LPF-bolwerk, zijn ze ,,nog nooit zó bewust bezig geweest met de verkiezingen''. De politiek is wakker geschud en de burger ook.

Acht maanden geleden stemde bijna de héle Oudelandstraat in de Bloemhofwijk in Rotterdam op Lijst Pim Fortuyn. Bijna 700 mensen kozen vóór Pim en tegen de PvdA. Rotterdam is altijd rood geweest, van oudsher haalde de PvdA de meeste stemmen. En zo was het ook in de Oudelandstraat. Tot maart 2002. De PvdA werd gehalveerd, er stemden maar 226 mensen op.

Nu, na de verkiezingen van gisteren, zijn de rollen omgedraaid. De PvdA kreeg meer dan twee keer zoveel stemmen, namelijk 568. En de LPF werd gehalveerd. De partij heeft maar 351 stemmen overgehouden.

,,We hebben de PvdA vorig jaar een dreun gegeven'', zegt Clasina Veldhoven, ze is baliemedewerkster in buurthuis Irene, dat gisteren als stembureau dienst deed. ,,En de dreun is, als ik Woutertje Bos mag geloven, goed ontvangen.'' De politiek is wakker geschud, er wordt nu naar de kiezer geluisterd, ze willen wat doen aan de onveiligheid in de grotestadswijken, en de toestroom van migranten zál worden aangepakt. Het zijn allemaal woorden van Bos, zegt een van de bezoekers van het buurthuis. Dat kan wel zijn, zegt Clasina, maar uiteindelijk ging het bij Pim Fortuyn ook alleen nog maar om woorden. ,,Hij moest het ook nog bewijzen.''

En dus stemde ze weer waar ze altijd op stemde: de PvdA. ,,Dat stem ik van huis uit al.'' Toch was haar stem van gisteren geen `gewoontestem' zegt ze. Niet alleen de politiek, ook de burgers zijn wakker geschud. Tenminste als voor andere mensen geldt wat voor haar in elk geval geldt: ,,Ik ben nog nooit zó bewust bezig geweest met de verkiezingen. Voor het eerst van mijn leven heb ik álle verkiezingsdebatten op televisie gevolgd.''

Haar stem was weloverwegen én een `tactische zet'. Haar belangrijkste overweging: niet nog een keer een coalitie tussen CDA, LPF en VVD. Balkenende mag wat haar betreft best premier blijven. Maar de LPF én de VVD moesten hoe dan ook buiten de regering blijven. Waarom? Omdat de VVD het aantal Melkertbanen wilde terugbrengen. En zij heeft een Melkertbaan, een `ID-functie' heet dat nu. De LPF hoefde ook niet terug te komen? Te weinig gepresteerd. Ook in Rotterdam. Goed, er wordt nu werk gemaakt van de veiligheid in Rotterdam. De Strevelsweg, aan het eind van de Bloemhofwijk wordt nu aangepakt. De drugspanden worden leeggeveegd, er wordt wat gedaan aan de overbewoning – tien illegalen in een huis.

In verkiezingstijd kwam er een delegatie van de LPF de Strevelsweg bezoeken. Clasina Veldhoven zag het op televisie. ,,Kijk, zeiden ze. Dit is wat Pim bedoelde.'' Maar het inititief voor de Strevelsweg was al twee jaar eerder genomen, toen Pim nog helemaal niet bestond. ,,Maar de LPF loopt wel met de eer te strijken.''

Net als veel mensen die ze spreekt, heeft ze getwijfeld over Femke. Femke Halsema van Groenlinks. Zoals die de LPF aanpakte. En zoals die zich verzette tegen de maatregelen op te voorkomen dat Turken en Marokkanen hun bruid uit hun geboorteland laten komen. De leeftijdsgrens van 21 jaar en een inkomen van 130 procent van het minimuminkomen. ,,Puur racisme, vond Femke. Dat moeten Nederlandse stelletjes ook maar wachten tot ze 21 zijn.'' Maar een stem voor Groenlinks zou een verloren stem zijn. De PVDA zou te klein worden, en dan zou het CDA weer teruggrijpen op de VVD. De keuze voor de PvdA was dus onvermijdelijk. En als Bos nou niet zo flauw had gedaan over wie hun premier moest worden, waren ze misschien wel de grootste geworden.

En nu, nu CDA en PvdA bijna even groot zijn, zal de politiek opnieuw naar de kiezer moeten luisteren. Net zoals de vorige keer. Toen konden ze niet om de LPF heen, zeggen de bezoekers van het buurthuis. En nu kunnen ze niet om de PvdA heen. En als het nou, zoals VVD-leider Zalm zei tijdens het slotdebat op dinsdagavond, `een moetje' wordt tussen PvdA en CDA, twee partijen die niet echt van elkaar houden? Dat moet dan maar, vinden zij. De liefde kan nog groeien.

    • Rinskje Koelewijn