Komproe swingt langs grappen

,,Alles moet anders'', begint Howard Komproe zijn tweede theatersolo – en dat sluit aan op zijn eerste, die eindigde met de vaststelling dat hij nu eindelijk, op zijn dertigste, wist wie en wat hij was: een verhalenverteller. Maar nu hij sinds kort vader is, gooit dat de hele boel weer overhoop. In een ommezien is hij een bezorgde man geworden met een mateloos verlangen naar vroeger, toen alles beter was: ,,Als je Michael Jackson zag, werd je nog niet bang.'' En daarover gaat DusDat.

Al in zijn debuut bleef Komproe dicht bij zichzelf, met vrolijke verhalen over een jongetje van Surinaamse afkomst, dat geboren en getogen was in Nederland. Nu vertelt hij over de zwangerschap, de geboorte en de gevoelens die dat bij hem heeft losgemaakt. Maar hij weet zijn authentiek ogende vadersentiment, en zijn hoofdschuddende observaties over de breezer-jeugd van tegenwoordig, mooi in evenwicht te houden met de grappen die van hem worden verwacht. Schijnbaar moeiteloos staat hij te schakelen tussen ernst en luim – vertragend, versnellend, de ene grap op de andere stapelend, en onophoudelijk swingend.

Met de microfoon in de hand, met de techniek van een stand-up comedian, heeft Komproe het over alles waartegen hij als jonge vader zijn tweeling zou willen beschermen. Dat geeft hem ruimte voor rake tirades over de oprukkende Rotterdamse houding jegens buitenlanders (,,ze spreken de taal nog geeneens niet''), het winkelgedrag bij Ikea of Xenos, de zorg over Suriname (,,ik zou óók niet werken in die hitte''), het verdwijnende vertrouwen in de medemens, en wat hem in de boze buitenwereld nog meer tegenstaat.

Een knap gecomponeerde solo is dit, die alweer nieuwsgierig maakt naar deel drie.

Voorstelling: DusDat, door Howard Komproe. Regie: Maarten van Hinte. Gezien: 22/1 in de Purmaryn, Purmerend. Tournee t/m 16/5. Inl. (030) 2313416, www.watdoethoward.nu