Venezuela verlangt terug naar onbezorgd leven

De politieke crisis in Venezuela duurt al 51 dagen. Het einde is nog niet in zicht. Het volk wil zijn vertrouwde leven met bier en honkbalwedstrijden terug.

Carlos Torres gebruikt een afgeknipte plastic Cola-fles als trechter. Liters benzine giet de 43-jarige Venezolaan midden op straat uit een witte jerrycan in zijn achttien jaar oude Amerikaanse wagen. Druppels benzine landen op het asfalt.

De auto hapert de laatste weken meer dan ooit. De Malibu is niet gemaakt voor loodvrije benzine. Een keuze heeft Torres echter niet. Normale benzine is in Venezuela al ruim een maand een zeer schaars goedje geworden. Hij mag al blij zijn dat hij de buurvrouw van zijn vriendin bereid heeft gevonden om haar huis als tijdelijke opslagplaats voor de vloeistof te gebruiken. ,,Die klootzakken van de oppositie proberen ons klein te krijgen'', zegt Torres, die bij een kabelbedrijf werkt. ,,Maar uiteindelijk zullen wij zegevieren. Chávez laat zich niet zomaar wegjagen.''

Sinds 2 december ligt Venezuela voor een groot deel plat door een nationale staking. De oppositie wil president Hugo Chávez Frías zo dwingen om vervroegd verkiezingen uit te schrijven. Maar al worden benzine, gas en levensmiddelen na 51 dagen staken almaar schaarser, Chávez weigert toe te geven. Zijn tegenstanders noemt hij `fascisten', `nazi's' en `coupplegers'. Chávez krijgt op zijn beurt van de oppositie het verwijt dat hij Venezuela leidt als een dictator. Deze week is de voormalige Amerikaanse president Jimmy Carter aangekomen in Venezuela om te bemiddelen.

Na een zwarte decembermaand begon ook het jaar 2003 voor de Venezolanen in een crisissfeer. De bevolking die normaal gesproken miljoenen liters bier per jaar consumeert, moet het al weken stellen zonder het vocht van nationale brouwers als Regional en Polar. De families Cisnero en Mendoza, eigenaren van de biermerken, zijn namelijk fervente tegenstanders van Chávez' regime.

In tegenstelling tot het overgrote deel van de bevolking hebben de multinationals weinig te lijden onder de staking. Wie geld heeft in Venezuela, kan ook in tijden van schaarste zonder problemen aan alle producten komen. Maar de meeste armen kunnen het zich niet permitteren een elektrisch kookstel aan te schaffen. Als de gasflessen leeg zijn, is koken op hout het enige alternatief.

Na bijna vier jaar onder leiding van de populistische Chávez is het grootste deel van de bevolking er inmiddels van overtuigd dat de president dient terug treden. Dagelijks verzamelen zich overal in het land honderdduizenden mensen die, gewapend met Venezolaanse vlaggen en vaandels, het aftreden eisen van de president die in 1998 door een meerderheid werd gekozen. Steeds vaker lopen de protestmarsen uit op een treffen tussen voor- en tegenstanders van Chávez, zoals maandag in de plaats Charallave. De 29-jarige Carlos García Arriechi werd in de plaats even buiten Caracas door een kogel gedood.

Velen schamen zich ervoor dat ze Chávez destijds hun vertrouwen hebben gegeven. Docent Marcos Belloso stemde vier jaar terug vol overtuiging op de man die opgroeide in het Venezolaanse leger. Hij zag in Chávez het antwoord op de corrupte politici die jarenlang een wanbeleid voerden in het Zuid-Amerikaanse land. ,,Ik moet met grote spijt bekennen dat ik me heb vergist'', zegt Belloso nippend aan een glas Schotse whisky. ,,Chávez is een gek gebleken. We worden uitgelachen in de rest van de wereld. Het liefste zou ik mijn hele hebben en houden verkopen en vertrekken naar het buitenland.''

De afgelopen jaren zochten al honderdduizenden Venezolanen hun heil in de Verenigde Staten en Europa. Miljarden dollars verdwenen zo uit het OPEC-land, waar de Amerikaanse munt in 1980 nog vier bolívar waard was. Vandaag de dag moeten de Venezolanen liefst 1.855 bolívar neerleggen voor een dollar.

Velen zijn het dagelijks gebakkelei tussen politieke analisten op de verschillende televisiezenders meer dan zat. Of Chávez nu blijft of niet, ze willen hun vertrouwde leven met honkbalwedstrijden, telenovelas en bier weer zo snel mogelijk terug.

Voorlopig blijven de rijen voor de benzinestations het straatbeeld bepalen. De schaarste aan benzine heeft al tot honderden ongelukken geleid. Met als triest dieptepunt de dood van acht mensen vorige week in de Venezolaanse stad Mérida die in hun eigen huis levend verbrandden toen zo'n tweehonderd liter benzine vlam vatte.

Torres, die zo'n twintig liter benzine in een jerrycan bewaart, zegt zich van de gevaren bewust te zijn. ,,Ik heb die benzine in de schaduw staan. Af en toe ga ik kijken en draai ik de dop eraf om de gassen eruit te laten'' stelt Torres. ,,Als je goed oppast, gebeurt er echt niets.''