Ervaring loont in Melbourne

Rainer Schüttler (26) en Wayne Ferreira (31) zijn de verrassende halve-finalisten bij de Australian Open, waar ervaring doorslaggevend blijkt.

Richard Krajicek zal zich een dezer dagen nog wel eens achter zijn oren krabben. Na zijn fletse en ongeïnspireerde vertoning tegen Rainer Schüttler mocht zijn bedwinger dankzij de afmelding van de aan zijn pols geblesseerde titelkandidaat Marat Safin doorwandelen naar de achtste finales. ,,Een gelukje'', zo erkende Schüttler vandaag. ,,Al heb ik Safin ooit al eens verslagen.''

Leek de vierde ronde maandag nog het logische eindpunt van de 26-jarige Duitser, twee dagen en evenzovele overwinningen later, en Rainer Schüttler vindt zichzelf vrijdag terug in de halve finales van de Australian Open. Na de veelgeprezen Amerikaan James Blake verkeek vandaag ook David Nalbandian, de Argentijn die vorig jaar op Wimbledon verrassend doordrong tot de finale, zich op het degelijke maar verraderlijke spel van de bij absentie van de geblesseerde Tommy Haas en Nicolas Kiefer vaandeldrager van het Duitse tennis: 6-3, 5-7, 6-1 en 6-0. In de halve eindstrijd neemt Schüttler het op tegen de winnaar van de partij tussen Younes El Aynaoui en Andy Roddick.

Nalbandian kreeg op dag tien alvast een voorproefje van wat hem en zijn ploeggenoten begin volgende maand te wachten staat, wanneer Duitsland en Argentinië elkaar treffen in de eerste ronde van de strijd om de Davis Cup. Schüttler oogt als een bescheiden tennisser, maar eenmaal op stoom ontpopt hij zich als een sluipmoordenaar voor wie niemand veilig is. ,,Die gozer heeft me in puin geslagen'', luidde maandag het veelzeggende commentaar van de ontgoochelde Blake.

Geruisloos werkte Schüttler zich de voorbije jaren op in de hiërarchie van het Duitse tennis, waar de huidige lichting nog altijd wordt achtervolgd door de heldendaden van grootheden als Boris Becker en Michael Stich. Schüttler lijkt geen last te hebben van die bijna ondraaglijke erfenis. Sinds hij in 1995 toetrad tot de rijen der professionals verbeterde hij zich elk jaar opnieuw. Op de laatste uitdraai van de spelersvakbond ATP bezet hij de 36ste plaats.

Licht geïrriteerd reageerde Schüttler maandag dan ook toen een Amerikaanse verslaggever suggereerde dat zijn zege op de talentvolle Blake een toevalstreffer was. ,,Ik was vorig jaar niet voor niets even de nummer 23 van de wereld'', bitste de nummer 31 van de plaatsingslijst, die ook in de Duitse pers jarenlang werd gebrandmerkt als een eendagsvlieg.

Twee toernooizeges (Doha 1999 en Shanghai 2001) veranderden dat beeld. Met terugwerkende kracht haalde trainer Dirk Hordorff alsnog zijn gram. ,,Een absoluut solide kerel, een echte Duitser'', zo typeerde de coach zijn pupil vier jaar geleden. Complimenteus was ook voormalig Davis-Cupcaptain Becker nadat hij Schüttler jarenlang had genegeerd: ,,Hij heeft minder talent dan anderen, maar wel de werklust.''

Hetzelfde gaat op voor de enige ongeplaatste speler in de halve eindstrijd van de Australian Open, Wayne Ferreira. Elf jaar (!) nadat de inmiddels 31-jarige Zuid-Afrikaan voor het laatst de laatste vier in Melbourne bereikte, destijds ten koste van John McEnroe, herhaalde hij dat wapenfeit gisteren. Slachtoffer was Juan Carlos Ferrero, de nummer vier van de plaatsingslijst: 7-6, 7-6 en 6-1.

Ferreira, bezig aan zijn 49ste (!) opeenvolgende grandslamtoernooi, geldt op basis van zijn onvolprezen fysieke weerbaarheid als de Marathon Man onder de toptennissers. Als een kat met negen levens ook, zoals de veertiendejaars prof in de derde ronde bewees, toen hij de Amerikaan Mardy Fish in de luren legde door een ogenschijnlijk onoverbrugbare achterstand (6-2, 6-3 en 4-1) om te buigen in een overwinning. Vorig jaar deed hij hetzelfde met Ivan Ljubicic. Leunend op een comfortabele voorsprong (6-4, 6-4, 5-3 en twee matchpoints) waande de Kroaat zich al winnaar, totdat Ferreira alsnog wakker schrok en won.

In Melbourne spot de huidige nummer 39 van de wereld ditmaal vooral met het vooroordeel als zouden tennissers na hun dertigste op de weg terug zijn. Tevreden stelde Ferreira gisteren vast dat hij sinds de geboorte van zijn zoon Marcus, nu bijna vier jaar geleden, bezig is aan zijn tweede jeugd. ,,Tennis is geen kwestie meer van leven en dood. Andere zaken des levens zijn vele malen belangrijker dan een tenniswedstrijd.''

Messcherp oogt ook Ferreira's generatiegenoot en tegenstander in de halve eindstrijd: Andre Agassi, de Amerikaan die tot op heden alleen in zijn derde-rondeduel tegen Nicolas Escudé een set moest afstaan. Zijn gevorderde leeftijd (32 jaar en 268 dagen) speelt geen rol, zo verklaarde de vermoedelijk fitste speler uit het profcircuit. ,,Ik zie mijn leeftijd niet in de ogen van mijn tegenstanders. Iedereen heeft zijn zwaktes, maar ik probeer de mijne te verbergen.''

Zijn gelijke vond Agassi tot dusverre slechts buiten de baan. Onderhoudend was gisteren het onderonsje dat hij had met zevenvoudig grandslamwinnaar John McEnroe in de Rod Laver Arena. Het kan niet anders of de nu anderhalf jaar oude Jaden Gil, zoon van ouders (Agassi en echtgenote Steffi Graf) die tesamen liefst 29 grandslamtitels wonnen, moet een groot tennisser worden, hield de tv-commentator van Channel Seven zijn landgenoot voor. Agassi's antwoord was even verrassend als spitsvondig: ,,Het is één grote genenpoel en jij hebt de rest van mijn familie nog niet ontmoet.''

    • Mark Hoogstad